Balzac in Parijs (bis)

Het eerste deel van mijn Balzac-wandeling in Parijs - die deed ik in juli 2011 - leest u hier.

Het is eind januari en tijd om nog eens naar de Lichtstad te trekken. Deze keer ga ik eens voor een heel weekend en met de bedoeling de Provençaalse schrijver Alphonse Daudet Parijs rond te volgen. Maar eerst had ik nog wat unfinished business met Honoré de Balzac. Mijn wandeling begint in het 16e arrondissement, waar het huis van Balzac staat. Hier is ook een compleet Balzac-museum in gevestigd, en ik keek er dus naar uit om het te bezoeken. Jammer genoeg wordt het nog tot april gerestaureerd en was de toegang onmogelijk. Veel blijft er van mijn Balzac-wandeling niet meer over...

Balzac zal vooral de geschiedenis ingaan als een schrijver die ontzettend veel heeft geschreven. Het is ongelofelijk, maar hij heeft zijn beroemde Comédie humaine maar liefst zes of zeven keer geschreven! Hij mocht dan wel veel produceren, hij was in zekere zin dus ook perfectionistisch. Balzac moet een ongelofelijk uithoudingsvermogen hebben gehad, maar natuurlijk heeft alles z'n grenzen. Door al dat schrijfwerk heeft hij zijn leven flink ingekort. En omdat Bart Van Loo het veel mooier kan zeggen, citeer ik hem even uit Parijs Retour: "Niet lang na dit huwelijk [met de Oekraïense aristocrate Eveline Hanska] zal hij de geest geven, bezweken onder de duizenden geschreven bladzijden, vernietigd door zijn allesverterende scheppingsdrang. Als een volwaardig personage uit La Comédie humaine.

Via het rustige, bijna verlaten Parc de Passy daal ik af naar de Seine. Vanop de Pont de Bir-Hakeim heb ik een heel mooi zicht op de Eiffeltoren aan de linkerkant, terwijl ik aan mijn rechterkant naar de rug van het Vrijheidsbeeld kijk. Omdat het zo lang geleden is, besluit ik om over de Champ de Mars te wandelen en zo het Hôtel des Invalides nog eens te gaan bekijken, waar Balzacs grote held Napoleon rust.

Regen maakt plaats voor mooi weer en de gouden koepel schittert in de zon. Ik wandel de ruimte binnen waar de indrukwekkende tombe van deze kleine man ligt tentoongesteld, in een prachtig decor. In tegenstelling tot het bijna spirituele gevoel dat ik in het Panthéon bij de tombes van Rousseau en Voltaire had, loop ik nu niet bepaald over van respect voor l'Empereur. Dat komt wellicht omdat ik niet echt van kleine mannetjes hou wier grootheidswaanzin een gans continent in de vernieling heeft gestort. Dat Balzac zo vol was van deze man, valt in de tijdsgeest wel te begrijpen, aangezien Napoleon immers de vleesgeworden afkeer van de absolutistische monarchie was en een nieuwe tijd inluidde. Hopelijk zijn de Fransen nu iets kritischer over deze machtswellusteling.

Het binnenplein is bezaaid met kanonnen en tanks, en de omliggende gebouwen huistvesten het oorlogsmuseum, dat best wel een bezoekje waard is. Je leert nog eens hoe het alweer zat met de Eerste en de Tweede Wereldoorlog. Het is als een roman van Dorgelès binnenwandelen, al moet die vergelijking meteen gerelativeerd worden als je denkt aan het veel indrukwekkendere en interactievere Yserentorenmuseum en Flanders Fields, waar je de Eerste Wereldoorlog kan voelen, ruiken, beleven. Maar zeker geen onaardig museum dus!

Genoeg hakenkruizen gezien, tijd om op de Champs Elysées te gaan marcheren. Ik moet hier voor mijn voorlaatste stop op de Balzac-wandeling zijn. In de Rue Fortunée - nu Rue Balzac - richtte Balzac een huis in volgens de smaak en de wensen van Madame Hanska, met wie hij aanvankelijk slechts brieven schrijft - Oekraïne is niet bij de deur en bovendien was ze nog getrouwd met een oude, stervende aristrocraat. Het is niet meteen duidelijk in welk huis Balzac precies heeft gewoond, maar zijn aanwezigheid is hier duidelijk. Er is een Hôtel Balzac en een cinema Le Balzac. Het begint te schemeren en het wordt tijd om dat andere literaire genie te volgen: Alphonse Daudet. Maar eerst beklim ik nog de Arc de Triomphe, een wereldberoemd en zeer indrukwekkend monument dat Napoleon liet bouwen ter ere van zijn eigen glorie (en als aandenken aan al het bloedvergieten dat zijn veroveringen hebben gekost). Wat een zicht heb je vanop deze triomfboog! Hier kun je werkelijk blijven kijken naar deze geliefde hoofdstad.

De dag nadien bezoek ik voor de eerste keer Père Lachaise. Ik moet Balzac toch minstens één keer in mijn leven gaan groeten. Dat doe ik na eerst beleefde bezoekjes te brengen aan modernist Marcel Proust en toffe tist Oscar Wilde. Vlak tegenover Balzacs graf ligt dat van Gérard de Nerval, de romantische schrijver die, voor hij zich van het leven beroofde, de halve wereld afreisde en er enkele pareltjes van verhalen over heeft geschreven. Hier ligt de schrijver van de Comédie humaine dus. Het lelijke dwergje dat zich krom werkte aan de meest indrukwekkende romancyclus die ooit is geschreven. Ter imitatie van Napoleon, Balzac zelf en ook Bart Van Loo, poseer ik voor zijn graf in die typische napoleontische houding. Ik heb me trouwens altijd al afgevraagd wat Napoleon heel die tijd in zijn jaszak vasthield, om het koste wat het kostte voor de buitenwereld verborgen te houden. Misschien was het zijn geweten.

Nieuwe singles

Enkele tips van de afgelopen maand! Te checken! De eerste is al meteen donderdag gratis te checken op TrixTrax!

Ewert and the Two Dragons - Good Man Down
Willow - Gold
Triggerfinger - I'm Coming For You
Jonsi - Gathering Stories
Red Hot Chili Peppers - Look Around
Michael Kiwanuka - Tell Me a Tale
The Hickey Underworld - Whistling
Myslovitz - Art.Brut
M83 - Reunion
Mark Lanegan Band - The Gravedigger's Song
Bon Iver - Towers
Megadeth - Whose Life Is It Anyways
Other Lives - Tamer Animals
The Drums - How It Ended
Amatorski - 22 Februar
Eddie Vedder - Can't Keep
Kapitan Korsakov - Christmas Abortion
Tindersticks - Medicine
Cerebral Ballzy - On the Run
Pianos Become the Teeth - I'll Be Damned

Geld Afnemende Stoepdief

Een waarschuwing voor elk van ons
Voor een gevaar op straat
Loop hem niet voor de voeten
Want dan wordt hij pas kwaad
Dan krijg je vast een boete
Voor overlast op straat

Verstop snel je krijtjes
Gehoorzaam heel gedwee
Want speel met krijt op de stoep
En je krijgt een boet - of twee

Tegen hem valt niets te beginnen
Hij vreet je op met huid en haar
Hij bestaat slechts om te innen
En is nooit met je klaar

Een druppel speeksel op de straat
Of iets te veel lawaai
De GAS-man zal je pakken
Al ben je nog zo taai

De GAS-man plukt je kaal
De GAS beboet je blauw
De GAS schuilt achter elke paal
Soms uren in de kou

En geef je zelfs nog maar een kik
Dan moet j'eraan geloven
Hij valt in ongunst bij Patrick
Mocht hij vandaag niet roven

Top 100 films

De lijst van m'n 100 favoriete films heb ik wat bijgewerkt en die ziet er nu zo uit:

1.       Into the Wild

2.       Gangs of New York

3.       Shutter Island

4.       V for Vendetta

5.       Inception

6.       The Return of the King

7.       The Two Towers

8.       De Indringer

9.       The Fellowship of the Ring

10.   Michael Collins

11.   Control

12.   Arlington Road

13.   The Butterfly Effect

14.   La Vita è Bella

15.   Memento

16.   The Shawshank Redemption

17.   Gladiator

18.   De Zaak Alzheimer

19.   Saw III

20.   The Green Mile

21.   Face/Off

22.   Loft

23.   Saw

24.   Reservoir Dogs

25.   American History X

26.   The Big Lebowski

27.   The Godfather 2

28.   A Clockwork Orange

29.   Scarface

30.   Pearl Harbor

31.   Requiem for a Dream

32.   The Godfather 3

33.   The Boondock Saints

34.   The Game

35.   Saw V

36.   The Godfather

37.   Het Dossier K

38.   Atonement

39.   In the Name of the Father

40.   Eyes Wide Shut

41.   In Bruges

42.   Saw IV

43.   Kill Bill: Vol. 2

44.   Das Leben der Anderen

45.   Body of Lies

46.   Boys Don’t Cry

47.   S1m0ne

48.   Saw II

49.   Lucky Number Slevin

50.   Vantage Point

51.   The Last King of Scotland

52.   Monty Python and the Holy Grail

53.   Kill Bill: Vol. 1

54.   Inglorious Basterds

55.   The Pianist

56.   Pulp Fiction

57.   The Count of Monte Cristo

58.   The Lost World

59.   Mindhunters

60.   Saw VII

61.   Walk the Line

62.   King Kong

63.   Saw VI

64.   Der Untergang

65.   The Bourne Identity

66.   Jurassic Park

67.   Titanic

68.   Legends of the Fall

69.   Brave Heart

70.   One Flew over the Cuckoo’s Nest

71.   Goya’s Ghosts

72.   Jumanji

73.   The Man in the Iron Mask

74.   Back to the Future

75.   Eternal Sunshine of the Spotless Mind

76.   Apocalypse Now

77.   Fluke

78.   Schindler’s List

79.   True Grit

80.   The Meaning of Life

81.   The Bourne Supremacy

82.   Blood Diamond

83.   Secret Window

84.   The Empire Strikes Back

85.   Paths of Glory

86.   From Dusk till Dawn

87.   Lolita

88.   The Number 23

89.   The Assassination of Jesse James By the Coward Robert Ford

90.   The Truman Show

91.   Trainspotting

92.   C’est arrivé près de chez vous

93.   De Komst van Joachim Stiller

94.   Slumdog Millionaire

95.   Donnie Darko

96.   Munich

97.   The Wind that Shakes the Barley

98.   Dr. Strangelove, or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb

99.   Fight Club

100.           Disgrace

Machtsvertoon op een aangevraagde volksvergadering

Vandaag was een historisch moment in de geschiedenis van Occupy Antwerp. Op de Groenplaats hebben we eindelijk onze eerste aangevraagde en dus volledig legale volksvergadering gehouden. Het standbeeld van Rubens werd netjes aangekleed met rake boodschappen op briefjes, kartonnen bordjes of kleurrijke paraplu's. Ook werden er rond het voetstuk opvallende teksten geschreven, bedoeld om de mensen nog eens tot nadenken aan te zetten. We hadden heel wat belangstelling en verschillende tientallen mensen bleven lang staan luisteren naar wat de sprekers te zeggen hadden. Naast de vergadering zelf werd er met deze mensen ook apart in discussie gegaan, aangezien er heel wat belangstelling was voor acties van Occupy Antwerp en de dingen die we aanklagen.

 Deze keer was de vergadering dus wel aangevraagd en toegelaten (hoewel geen enkele volksvergadering op een plein dat zou moeten zijn), maar dat belette onze goede vrienden van de politie niet om hun aanwezigheid te laten zien en hun macht te laten gelden. Hier en daar stonden er undercover agenten te luisteren en ons in de gaten te houden, en ook de politiewagens waren niet ver weg. Nadat iemand hen had opgebeld over wat we op de Groenplaats deden, kwamen er twee politiewagens het plein oprijden. Zes agenten kwamen op ons af. Tiens? Dat is toch wel opmerkelijk, niet? Dan vragen we deze keer wel eens een actie aan en dan blijkt de communicatie binnen de politie zo rommelig en inefficiënt te lopen, dat er toch nog agenten komen vragen waar we mee bezig zijn.

Maar goed, niets aan de hand. Na wat woorden, konden ze het bewijs van aanvraag bekijken en tevreden vertrekken. Maar hun boodschap was duidelijk. We houden jullie nog steeds in het oog. We blijven jullie acties volgen, zelfs wanneer jullie dit aanvragen. Voor de rest werden we met rust gelaten en konden we naar hartelust de pleinstenen met krijt besmeuren en mensen 'lastig vallen' door hen vriendelijk flyers uit te delen. Zowel op de vergadering als in de aparte conversaties kwamen belangrijke thema's als de massale voedselverspilling door grootwarenhuizen en de horeca en het toenemende aantal daklozen in ons land aan bod. Verdere acties werden ook nog besproken. Zo is er op 15 mei een wereldwijde actiedag. Er werd gezongen, er werd gelachen en er werden muffins verkocht waarvan de opbrengst naar Muffin-Man held Steven De Geynst gaat. Ik werd ook nog geïnterviewd door de Brusselse radiozender voor en door studenten XL Air, waar ik mijn snel geïmproviseerde ongenoegen liet blijken over het verbieden van onze niet aangevraagde acties, met onder meer het optreden van de politie op het De Coninckplein vorige week zaterdag, toen we gratis chocomelk aan de voorbijgangers wilden uitdelen.

Een geslaagde namiddag voor Occupy. We waren erg aanwezig en zichtbaar en konden heel wat mensen bereiken met onze boodschappen en onze flyers. Op de volksvergadering konden verscheidene belangrijke zaken besproken worden en de politie liet ons, op die tien minuten, na met rust. Tijd voor Occup-A-tie!

Fotoverslag Sarah Wagemans

Filmpje De Antwerpse Koerier

A Modest Proposal: Oplossingen voor de Belangrijkste Problemen in Antwerpen

Het is jammer hoe deze stad aan het veranderen is, de staat waarin het verkeert, en de mensen hebben het niet eens door. Zeer spijtige zaak, want Antwerpen is een mooie stad met mogelijk een prachtige toekomst. Maar als we dat willen bereiken, moeten we ons eerst van onze meest halsstarrige problemen ontdoen. Gelukkig ben ik er met enkele oplossingen, die meteen alles een pak aangenamer zouden maken.

Eén van de grootste verontwaardigingen de afgelopen jaren was het sluiten van enkele café's in het centrum van Antwerpen. Dit zorgde voor heel wat kwade mensen, die petities tekenden en zo hoopten iets te bereiken. Tevergeefs, zo bleek. Ik moet bekennen dat, toen ik hierover las, ik even wit van woede werd. Waar halen ze het lef vandaan om zo met de democratie te spelen? Alsof democratie - inderdaad - niet meer dan een spelletje is. Hetzelfde met die petitie tegen de kaalslag op de De Keyserlei, maar daar kom ik later op terug. Democratie is eigenlijk heel eenvoudig. Het volk stemt op hun vertegenwoordigers, die vervolgens verkozen worden, en die dus de volle 100% zeggenschap hebben. Iedereen die hier niet mee akkoord gaat, is geen democraat. Het volk heeft de macht, want zij kiezen hun mannetjes (en, helaas, in deze moderne tijden, ook vrouwtjes), die op hun beurt alles mogen beslissen, over de hele lijn. Dat is wat basisdemocratie zou moeten inhouden, en al wie anders beweert, heeft beslist geen kaas gegeten van de democratie.

Hoe kun je trouwens verwachten dat luidruchtige kroegen, met portalen bevolkt door de rokers onder ons - die niet meer binnen mogen roken - en tevens veel te luide muziek in zo'n mooie, historische, culturele stad - een waar openluchtmuseum in de stijl van Brugge! - op de goedkeuring van de omwonenden kunnen rekenen? Die moeten de dag erna immers opstaan om te gaan werken, terwijl het uitschot dat tot de vroege uurtjes gaat feesten, de dag erna wellicht met zijn kop boven, of zelfs in, een emmer hangt, pas tegen vier uur in de namiddag opstaat en dus niet bijdraagt aan onze maatschappij. Zulke café's als die in de wijk van de Oude Beurs en die op de Suikerrui waren een ware smet in onze mooie middeleeuwse stad en het kwam de bevolking enkel en alleen ten goede dat ze van de kaart werden geveegd.

Toen rees de vraag waarom sommige café's er wel mee moesten ophouden en anderen niet, en of dat misschien met de muziekstijl die er werd gespeeld te maken had. Om dit terechte probleem van ongelijkheid te bestrijden, lijkt het me daarom beter om het onmiddellijke centrum van Antwerpen - die plek begrensd door de Schelde aan de ene kant en de Leien aan de andere kant - cafévrij te maken. Op die manier is er geen mogelijkheid tot discriminatie - iets wat ik absoluut niet kan tolereren - en is iedereen gelijk voor de wet. Een wet, trouwens, die veel meer respect zal krijgen, in plaats van een wet waarin uitzonderingen worden gemaakt.

Deze oplossing zal ook grotendeels het probleem van het rookverbod - dat er geen is - oplossen. Geen café's - althans in de binnenstad - betekent dan ook geen rookhinder meer en geen discriminatie ten opzichte van de rokers. Op deze manier zou iedereen gelijk krijgen en is iedereen tevreden. Meestal gaat democratie om keuzes maken, aangezien een politicus niet voor iedereen goed kan doen. Maar in dit geval zouden én de rokers én de niet-rokers kunnen genieten van een meer leefbare en meer gelijke stad.

Maar ik ben niet van gisteren en besef maar al te goed dat dit nieuwe problemen zou creëren. Aangezien er in Antwerpen een niet te verwaarlozen aantal jongeren - maar ook volwassenen - wonen die wel eens een glaasje of een Cara-pilsje van de nachtwinkel lusten, zou iedereen bij een gebrek aan café's gewoon op straat beginnen zuipen. Ook hiervoor ligt de oplossing niet al te ver.

Deze oplossing zou ook nog een ander huidig probleem van de baan vegen. Dat van het alcoholverbod op het De Coninckplein. Alweer een schandalige beslissing van ons stadsbestuur. Hoe is het mogelijk dat zo'n fantastisch verbod niet meteen werd doorgetrokken tot de rest van Antwerpen? Begrijp me niet verkeerd, van mijn mag iedereen wel eens een glaasje drinken - we zijn tenslotte allemaal mens en per definitie zondaar - maar waarom moet dat op pleinen of in straten waar... waar mensen... wonen!? Dit kan enkel en alleen voor overlast zorgen, zoals ook is gebleken op het De Coninckplein. De problematiek heeft zich trouwens verplaatst en nu wordt er door dezelfde hangjongeren en drugsverslaafden gedronken, gesmoord en gespoten op de naburige pleintjes in de wijk. Daarom pleit ik voor een algemeen drank- en rookverbod in heel Antwerpen, opdat onze stad weer de glorie en de waardigheid van weleer zou krijgen.

Wat zou er dan met al die hangjongeren - die toch geen moeite doen om werk te vinden en waar de stad dus ook geen Latijn moet in steken om hen aan een job te helpen - moeten gebeuren? Ze kunnen niet meer op café gaan maar kunnen ook niet meer op straat rondhangen. Eigenlijk zijn ze dus nog nuttelozer dan wanneer ze hiervoor genoemde praktijken wel konden uitvoeren. De door mij gesuggereerde oplossing biedt nog steeds geen soelaas voor hen en zij dragen nog altijd niet bij tot de maatschappij. Mijn voorstel is dan ook om deze hangjongeren uit te wijzen naar Mortsel, Edegem, Zwijndrecht, Schoten of Kapellen, waar ze veel gelukkiger zullen zijn, aangezien deze gemeenten nog geen maatregelen zullen hebben doorgevoerd om zich als gemeente op te waarderen in het aanzien van de Belgische staat. Antwerpen zal tegen dan al veel hoger in aanzien staan en zal een waardig voorbeeld zijn voor alle andere gemeentes en steden in België. Maar zover zijn we natuurlijk nog niet.

Ook heel actueel is de problematiek rond de gekapte lindebomen op de De Keyserlei. Eerst was er sprake van dat er nieuwe bomen zouden komen, daarna bleek dat er mogelijk geen bomen meer gingen komen en vervolgens zouden die er toch weer komen. Dit kan enkel en alleen de bevolking verwarren, hoewel ik er zeker van ben dat de geachte en zeer bekwame heer Van Campenhout dit zo niet heeft gewild. Wat mij betreft, was zijn beslissing om de bomen te kappen en niet te vervangen, de meest geschikte en ik hoop dan ook dat hij, na zijn wel verdiende reisje naar de Antillen, niet op deze beslissing zal terugkomen. Natuurlijk waren er ontzettend veel handtekeningen tégen het kappen van de bomen, maar, nogmaals, Van Campenhout is verkozen op democratische basis en dus zijn al zijn weldoordachte en nuchter genomen beslissingen per definitie democratisch en rechtsgeldig. Enkel vijanden van de democratie zien dit anders. Bovendien moet er toch een duidelijk onderscheid worden gemaakt tussen bos en stad? Onze kinderen worden tegenwoordig al genoeg verward door de decadente mediavormen genaamd televisie en internet - om nog maar te zwijgen over die duivelse videospelletjes - waarom wordt er dan in hemelsnaam nog moeite gedaan om een stad half te vermommen als bos? Weg met alle bomen uit de stad dus. Die horen in een bos, en is Antwerpen een bos? Ik dacht het niet. Ook zou het de verwarring rond de bomen die al dan niet op de De Keyserlei zouden komen - en welke bomen: es? plataan? linde? - wegnemen.

Bepaalde groeperingen maken zich tegenwoordig ook druk over de wet dat je, wanneer je wil gaan betogen of actie wil voeren in Antwerpen, je dit aan het stadsbestuur moet aanvragen. Een domme regel, als je het mij vraagt. Ten eerste is het in een democratische stad als Antwerpen volstrekt belachelijk dat het volk op straat zou komen om te protesteren tegen een bestuur dat ze zelf hebben verkozen. Ten tweede is er te veel verwarring over wie wat en wanneer moet aanvragen. Veel te ingewikkeld dus voor een eenvoudige stad als Antwerpen. Daarom stel ik voor om het recht op betogen en manifesteren dan ook meteen af te schaffen, wat heel wat problemen tussen politici en bevolking zou oplossen, wat dan weer meer tijd zou vrij maken voor de échte problematiek van onze stad: de persoonlijke kwesties tussen stadsbestuur en oppositie, de twist over wie wie opvolgt in de gemeenteraad, de vraag wanneer de volgende door het volk gesubsidieerde exclusieve receptie kan plaatsvinden en vooral de manieren waarop Antwerpen en haar burgemeester nog meer verheerlijkt kunnen worden. Het veilig stellen van een volgende ambtstermijn zou een voortdurende preoccupatie moeten zijn van de burgemeester, die zich, nadat hij op democratische wijze is verkozen, toch niet meer kan bezighouden met futiliteiten als vrijheid, gelijkheid en directe democratie? Die directe inspraak van het volk zou trouwens leiden tot een dubbele en mogelijk contradictoire inspraak, aangezien het volk al de stemplicht heeft. Hierdoor lijkt het me beter om, naast dat stemrecht, het volk geen enkele inspraak meer te geven. Dit kan enkel tot verwarring, tegenstrijdigheid, onrust en tumult leiden en het zou het alledaagse leven en het goed functioneren van de stad enkel en alleen verhinderen. Het is dan ook de hoogste vorm van perversiteit dat het volk eerst een burgemeester zou kiezen en hier daarna, al is het na zes jaar, weer tegen zou protesteren. Dat druist in tegen alle logica van de democratie.

Mochten mijn voorstellen in acht worden genomen, dan ben ik er zeker van dat Antwerpen een misschien niet mooiere, en ook wellicht geen gezelligere, maar toch zeker een efficiëntere stad zou worden. De mensen zouden er misschien niet echt gelukkig zijn, en ik ben er zelfs zeker van dat het amper aangenaam leven zou worden, maar de stad zou veel properder zijn, en alle monumenten zouden, bij het gebrek aan bomen, beter tot hun recht komen. Ook mag er geen twijfel bestaan dat de volksvertegenwoordigers gelukkiger zouden zijn, en dat is tenslotte toch het belangrijkste? Zij moeten een stad besturen, dus zij moeten het meeste geld hebben, het best leven en zich het meest goed voelen in hun eigen stad. Het volk moet van hun leiders houden, anders voelen deze leiders zich niet goed meer in hun vel en kunnen ze de stad dus ook niet naar behoren besturen.

Laten we van Antwerpen een metropool maken zonder café's, zonder alcohol, zonder bomen, zonder jongeren, zonder inspraak en zonder ziel! Ik ben er absoluut van overtuigd dat, zodra mijn voorstellen in de praktijk worden toegepast, Antwerpen een stralende toekomst tegemoet zal gaan!

Occupy Antwerp op de nieuwjaarsreceptie

foto: Gert Vanlerberghe

Occupy Antwerp op de Nieuwjaarsreceptie

foto: Sarah Wagemans

Omdat ik me had overslapen, was ik pas een uur later op de nieuwjaarsreceptie van Antwerpen. Er werd al vollen bak Winter De Koninck gedronken en frietjes gegeten, en na een halfuur rondwandelen en me te goed doen aan vegetarische soep en warme chocomelk (als 't Stad de onze niet wil, dan drinken wij die van hen maar), vond ik eindelijk de dames en heren van Occupy Antwerp in de menigte. Aan het begin van de receptie waren ze een roos aan Patrick Janssens gaan geven en hadden ze hem gevraagd om dit jaar wat minder repressief te zijn. Er werden enkele zaken besproken, maar over het algemeen omzeilde de sympathieke burgemeester weer de belangrijkste punten. Ook met Marc Van Peel werd tussen pot en pint gediscussieerd. Alleen Monika De Coninck leek niet bijzonder geïnteresseerd om een conversatie aan te gaan. 

foto: Sarah Wagemans

Dat had ik dus allemaal gemist, helaas. Maar het was nog niet afgelopen. Het werd nog erg gezellig en we spraken verschillende geïnteresseerden aan over wat er allemaal fout gaat in Antwerpen en over onze beweging. Toen we Ludo Van Campenhout zagen passeren, vroegen we hem hoe het nu precies zat met die bomen op de De Keyserlei. Hij antwoordde dat er twee soorten essen waren, waarvan er één al zeker gevoelig is voor een schimmelziekte en de andere waarschijnlijk niet, al zou er uit onderzoek al gebleken zijn dat dat misschien toch het geval was. Ook platanen zouden niet geschikt zijn, aangezien sommige mensen dat niet inheems genoeg zouden vinden. Alsof daar een belangrijke groep van de bevolking zou over vallen. Ook zouden erg veel mensen het zo, zonder de bomen, veel mooier vinden. Want nu kan je het centraal station veel beter zien. Een tiental keer herhaalde hij dat hij een liefhebber van bomen is en er zeker niets tegen heeft, zeker toen we zijn andere argumenten konden weerleggen. Het was opmerkelijk dat we ongeveer op dezelfde plek stonden als waar hij enkele weken geleden werd geïnterviewd en hij tien keer herhaalde dat die bomen dood waren. Hoe meer je als politicus iets herhaalt, hoe minder de iets minder kritische en nog half slapende mensen het geloven, natuurlijk. Dat er plots geen bomen meer zouden komen, zoals dat in de krant stond, daar zou volgens Ludo Van Campenhout niets van waar zijn. Ook vroegen we hem nog over de arrestaties op het Astridplein en tijdens de gemeenteraad, iets waar hij naar eigen zeggen geen voorstander van was en iets wat ook totaal buiten zijn eigen wil was gebeurd. Het was eerder iets dat Patrick Janssens beslist. Dat geloven we graag natuurlijk, maar opmerkelijk genoeg had Patrick Janssens zowel op de gemeenteraad als op de nieuwjaarsreceptie zijn handen ook al in onschuld gewassen hierover. Dan zal het énkel en alléén aan de politie liggen zeker? Natuurlijk...

foto: Sarah Wagemans

Er werd nog wat gepraat, gelachen, een frietje gestoken, en de jongste telgen van de zeescouts zongen drie koningen. We gaven allemaal een bijdrage en vroegen schepen van onderwijs Robert Voorhamme om hetzelfde te doen. Hiervoor kreeg de brave man nog een apart liedje van de kindjes.

foto: Sarah Wagemans

Een geslaagde dag dus, met dialoog tussen politicus en actievoerder, en wie weet wel wat mensen die de prut uit hun ogen hebben gewreven en snappen wat er allemaal gaande is. Al zal zoiets op een nieuwjaarsreceptie vol sympatisanten van Patrick Janssens, die zich volstoppen met frietjes op de maten van de slappe propagandaliedjes van Axl Pelemans die tot vervelens toe door de geluidsboxen klonken, minder voorkomen dan, say, op het De Coninckplein. Onze chocolademelk was trouwens lekkerder. Maar geen kat die daar heeft van mogen proeven.

Gelukkig nieuwjaar!

Fotoverslag Sarah Wagemans

Videoverslag De Antwerpse Koerier

Chocomelk en koekjes voor de politie, onze vriend

Vandaag, 7 januari, hield Occupy Antwerp een zoveelste volksvergadering in Antwerpen, deze keer op het De Coninckplein, waar het sinds kort illegaal is om zelfs maar een pintje te drinken. Ook met meer dan twee man over straat lopen kan een aanleiding tot arrestatie zijn. Hier drie koningen gaan zingen zou dus niet zo'n verstandig idee zijn.

Toen ik aankwam op het plein, was er niet veel volk te bespeuren. Dat kwam, zo bleek later, omdat de politie de aanwezigen had uiteengedreven, met de waarschuwing om de volksvergadering niet te laten plaatsvinden. Het plein was omsingeld door politiewagens en combi's (met draaiende motoren... alles voor een propere stad, niet waar?), hier en daar stonden undercover agenten paraat en er waren ook enkele fietspatrouilles te bespeuren die rondjes in de wijk maakten. Allemaal hielden ze ons in de gaten.

Het grootste deel van de aanwezigen was een café op het plein binnengegaan, waar lekkere, warme chocolademelk werd gemaakt. Die wilden we uitdelen aan iedereen die er trek in had, met een koekje erbij, maar dat werd dus niet toegestaan. In Antwerpen mag je dus niet in groep eten en drinken uitdelen aan de armere bevolking als je dit niet hebt aangevraagd, iets wat je trouwens al zes weken op voorhand moet doen.

Maar we moesten toch iets met de chocomelk doen? We konden dat niet allemaal alleen opdrinken en, aangezien we niet op het plein mochten staan, konden we er ook niemand mee bereiken. De enigen die nog aandacht voor ons hadden was de pers en de politie. Om onze dappere herders van de wet een hart onder de riem te steken, besloten we dan maar om deze hardwerkende mensen chocolademelk en biologische koekjes te gaan brengen. Want ook voor de politie is het koud in de winter. Vol goede bedoelingen gingen we hen in groepjes bekertjes chocomelk en koekjes brengen, maar noch de agenten in de politiewagens, noch de undercover cops, noch de fietsende agenten leken trek te hebben, op één dankbare agent na. Maar zoals ik altijd zeg, als we met een positieve actie zelfs nog maar één persoon blij kunnen maken, dan is die actie geslaagd!

Tot zover de traktatie van Occupy Antwerp. Morgen is het de beurt aan Antwerpen. 't Stad trakteert. Morgen van elf tot twee op de Grote Markt. Om dit gulle, tolerante en hoogst bekwame stadsbestuur te bedanken, zou ik zeggen: allen daarheen! En op A gezondheid!

I don't mind stealing muffins from the maws of senescence

Bijna twee jaar geleden werd Steven De Geynst aangehouden omdat hij twee muffins die niet meer geschikt waren voor verkoop uit een afvalcontainer probeerde te 'stelen'. Hij werd tot zes maanden met uitstel van drie jaar veroordeeld. Hij ging in beroep en morgen, 3 januari 2012, komt zijn zaak weer voor.

Als deze man in de gevangenis een straf voor zoiets banaals moet uitzitten, komt dan volgende week de zaak van de bankiers die gigantische bonussen aan zichzelf uitkeren voor? Of die van de politici die de last van de crisis blijft schuiven op de schouders van de gewone man/vrouw? Is het stelen van muffins die niet eens meer verkocht gingen worden zo'n halsmisdrijf? Geef die man verdorie een standbeeld! Hij redde voedsel van de kaken van verderf en gaf het aan de armen. Een onzelfzuchtige daad die in onze maatschappij blijkbaar op geen begrip kan rekenen.

Dit is onrechtvaardigheid in het kwadraat! Het zoveelste falen van onze justitie! Een al te ruime interpretatie van de term 'diefstal'!

Morgen zullen er heel wat mensen klaar staan om Steven De Geynst een hart onder de riem te steken. Ikzelf kan er helaas niet bij zijn, maar mijn gedachten zijn bij hem. Deze onrechtvaardigheid moet gestopt worden!

Voor meer informatie: http://hermansanja.wordpress.com/2011/12/29/muffin-man-steven-de-geynst-voor-hof-van-beroep-te-gent/

Update: http://www.gva.be/nieuws/binnenland/aid1103535/muffinman-vraagt-de-vrijspraak.aspx

De optocht: http://www.dewereldmorgen.be/foto/2012/01/03/optocht-voor-muffinman

1984: A Brave New Land of the Free!

Enkele jaren geleden geschreven maar nog steeds erg actueel... alas! Zolang iedereen passief blijft verder leven, zal er niets ten goede veranderen in deze maatschappij. Dan zijn we een kudde schapen die braaf naar de stal wordt geleid, of een troep varkens klaar voor het slachthuis. Tijd dat de schapen wakker worden en als wolven hun herders te lijf gaan. Keep the fire ablaze!

LAND OF THE FREE 

So tell me are you filled with glee

When you consider how society

Has evolved into this nightmare

But are you even aware

That this is all because of thee

You and your passivity

It’s not easy to think something through

When leaders tell you what to do

You tend to stand up and do as they say

Your beloved high society considers astray

Anyone who might think it wrong

To suggest that the other doesn’t belong

In here and has to be considered antisocial

Rationality prevails, let’s do away with the emotional

In this modern society, so proper and pure

Shallow sheep wait for the dissidents to cure

Equality, how disastrous a notion

When it casts out freedom and emotion

How dull and insincere an idea indeed

When it’s all the same dreary people you meet

No ingenuity, all is similar and grey

Originality smothers in the do-what-they-say

Have you seen Thomas lately?

It’s been ages since I saw

This brave and unique genius

Is he finally done in by the law?

How cruel a fate would that be

He fought for his ideal

He didn’t mean any harm to you

He failed in his ordeal

It wasn’t ever meant to be

The pressure was too strong

But did he ever try to flee

The place where he belongs?

He’d rather die – he said to me

And so, it seems, he did

And now, in the name of liberty

All candles must be lit

Goodbye, defender of our cause

Your life was hard and tough

They won’t control us much longer now

Farewell, martyr of forbidden love!