dinsdag 19 februari 2019

Literaire tip: Nachtouders

In haar nieuwe roman Nachtouders (2019) beschrijft Saskia de Coster het verblijf van een Belgisch gezin op een Canadees hippie-eiland. Saskia, Juli en hun zoontje Saul zijn op weg naar Alaska, maar maken eerst een stop op Portes. Daar wonen Karl Olsen, de biologische vader van Saul, en zijn moeder Molly. De drie Belgen worden er warm onthaald door de familie Olsen. Hoewel ze er aanvankelijk slechts een paar dagen willen blijven, krijgt het eiland, stijf van geheimzinnigheid, hen steeds meer in zijn ban. Molly’s goeiigheid en bijgeloof liggen altijd wel ergens op de loer. Ook lijken er zich onder de glimlach van de eilandbewoners minder aantrekkelijke krachten schuil te houden.

Het boek is in een vlotte taal geschreven en biedt de lezer nieuwe inzichten aan de lopende band. Het heeft een interessante structuur en valt uiteen in drie types hoofdstukken: een chronologisch relaas van hun verblijf op het eiland, het schrift waaraan Saskia haar gedachten en gevoelens toevertrouwt, en de beddialogen tussen Saskia en haar partner Juli.

Om de dagelijkse sleur van zeewierscheppen, taartestafette en mosgroene jurken te ontvluchten brengt Saskia haar dagen door in een schrijfhut. In haar schrift geeft ze trefzeker haar worstelingen weer met de wereld (de onderhuidse onverdraagzaamheid tegenover lesbische koppels met kind) en zichzelf (kan ze een goede moeder zijn? wil ze dit?). Flashbacks doen hun zoektocht naar een vader voor Saul uit de doeken en werpen ethische vragen op over anoniem donorschap. Aan het begin van hun relatie maakten Saskia en Juli een deal: wederzijds respect voor Saskia’s vrijheid als schrijver en Juli’s kinderwens. Doorgedreven vormen van individualisme en tolerantie worden beurtelings aan de kaak gesteld.

Tijdens hun beddialogen rijst de vraag wanneer Saul zal beginnen lopen, misschien wel na het Bevrijdingsritueel. Welk geheim dragen Karl en zijn afwezige broers met zich mee? En wanneer reizen ze eindelijk door naar Alaska? De twee beginnen naast elkaar te leven en Saskia vreest dat het eiland hen uit elkaar dreigt te drijven. Te midden van de ‘maffia van zachtmoedigheid’ en Juli’s hechte band met de knappe surfster Tammy probeert Saskia zich staande te houden, verpletterd door haar twijfels en angst als moeder en partner.
Hiermee heeft haar naamgenoot, de auteur van Nachtouders, wellicht een nieuwe literaire hit te pakken. Het boek laat je namelijk niet zo gemakkelijk los, net als het eiland zelf. Voor 'iedere ouder die wel eens gewankeld heeft'. Of voor elke lezer die uitkijkt naar de eerste Vlaamse klassieker van 2019, en de zoveelste rake worp van een schrijver op topsnelheid.

Deze tip werd verscheen ook op Cutting Edge, en is de eerste recensie die ik voor deze website schrijf.

donderdag 14 februari 2019

Voor de dorst

Een slagersmes snijdt een jaap in de kosmos.
Vocht sproeit eruit, een douche doordrenkt
de hand met vloeibare wijsheid.
Het universele brein lekt leeg,
opnieuw verdwijnen ontheemde
families achter prikkeldraad.

Alleen was die zwerm likes
er vorige keer nog niet bij,
een schimmig handeltje
van leedvermakelaars.
Het mes wacht weer in de la
als een appel voor de dorst.

donderdag 7 februari 2019

Ballonnenvrees 6 februari 2019

Op de laatste dag van de Poëzieweek 2019 opende 't Werkhuys zijn deuren voor een nieuwe editie van Ballonnenvrees. De line-up was gevarieerd, van proza over muziek tot poëzie.
Axana en Natalia, twee eerstejaars van de Sint-Willebrord-Heilige Familie-school, mochten de spits afbijten. Zij hadden met hun klas onlangs een workshop gevolgd bij studenten van de KdG en brachten een korte dialoog over pesten, armoede en ongelijkheid. Erg mooi om te zien hoe maatschappelijk geëngageerd teksten bij eerstejaars al kunnen zijn. Kanjer Jelmer van Lenteren was nog eens in het land. Deze Nederlandse dichter gaf nog niet zo lang geleden zijn bundel Het Is Koud Waar Ik Niet Ben uit, een bundel over gemis, en daaruit kregen we enkele sterke gedichten te horen, zoals 'Confrontatie', 'Lucide', 'Wat Je Achterlaat' en 'Achteraf'. Straffer dan straf.
Dat Hilde Sagon uit de theaterwereld komt, hoefde niet te verwonderen. Zowel tekst als performance zaten haar gegoten. De binnenkopper alleen al: "Penissen in strakke beige broeken", waar ze in een dik Limburgs accent het recht van antwoord gebruikte. 'De Walvis' ging over zwanger zijn, want dat was ze. Ze had ook een Franse tekst bij, over zuipen en geil dansen, en ook een beetje over Kanye West (hoeveel gedichten zouden er al niet over de brave man zijn geschreven?). Tot slot een spijtig maar ook wel grappig #metoo-gedicht over Brussel-Noord. Deze dame slamde voor twee. Het eerste deel werd door de Mechelse schrijver Felix Sandon, die met de hoed, afgesloten. Het was genieten van zijn beklijvende poëzie, die omwille van een schijnbaar eenvoudige stijl meteen binnenkomt. 'Trappen Van Vergelijking' is erg spitsvondig, speels en best origineel. Naast nog een gedicht voor de leerkrachten kregen we 'Resten', 'Onbekende Meester', 'Verf' en een mooi vierluik te horen. Een getalenteerde schrijver, zoveel was gisteren weer duidelijk.
Na de pauze genoten we met volle teugen van de intimistische poëzie van Leen Verheyen. 'De Avonden', 'Toeristen', 'Dinosaurus', 'Archeologen', 'Kamer', 'Stadsplan' (een combatief stadsgedicht), 'Minder, 'In Vlaamse Velden', 'Lorca in de Regen' en 'Raam' zijn stuk voor stuk prachtcomposities van iemand die de kunst begrijpt van taal te boetseren. Zeer sterk! In 2017 bracht Lenny Peeters haar debuutroman Dochter uit, een roman dat vertrekt vanuit het verhoor van een autistische jonge vrouw, afgewisseld met flashbacks naar de aanloop van de misdaad. De schrijfster leesde uit deze onvergetelijke roman voor, en we kregen er nog twee even verontrustende kortverhalen gratis bovenop. 'Familiegevoel' ging over een ongewenste kater en 'Duifje' liet ons kennismaken met een obsessieve duivenmelker. Lenny Peeters' proza laat de lezer niet in één stuk achter. Mooi zo.
Muziek wordt steeds een belangrijker onderdeel van Ballonnenvrees. Vanavond kwam de singer-songwriter Clovis vanuit Gent om ons enkele knappe Nederlandstalige liedjes voor te schotelen, zoals 'De Laatste Van Haar Soort', 'Winterblues' en een ontroerende blues over de Zakkenman, een bekend figuur uit 9000. Na maanden afwezigheid was de open mic er weer. Nils Geylen beet de spits af met 'Wally/Goldsmith' en wat experimentele poëzie. Dan was er Nel met gedichten zoals 'Suggestieve Magie'. Baalmond had twee teksten bij, een speelse en een intense. Gust Peeters probeerde enkele politieke teksten uit: 'Chocomousse', 'Jonkheer' en 'Vasten'. Tot slot was er de organisator zelf met enkele teksten uit de nieuwe ep van zijn band Hersencellen.

Meer Ballonnenvrees? Geen probleem!

22 maart: Boekowski
10 april: De Kleine Hedonist
15 mei: De Kleine Hedonist

Foto's: Gust Peeters

donderdag 24 januari 2019

Ballonnenvrees Barst! 23 januari 2019

Met de feestdagen achter de rug zijn we weer helemaal klaar voor het nieuwe jaar, inclusief een nieuw seizoen allerhande podia. Na de uiterst geslaagde avond Hedonismuz in Ekeren kon een nieuwe editie van Ballonnenvrees niet onderdoen. Daarom pakte De Kleine Hedonist uit met een indrukwekkende affiche van jonge beginners, ouwe rotten en een snoeiharde rockband, met als afsluiter geen open mic maar een feestje. Ballonnenvrees Barst! was de eerste editie van Ballonnenvrees in z'n zesde jaargang, en nu al legendarisch.
Ella S. Dalemans beet de spits af met haar interpretatie van een wachtkamer, raak proza over een president die tin een wildgroei van letters wakker wordt. Dat die letters van het eloquente type zijn, mag in het geval van deze jonge schrijfster duidelijk zijn. Vervolgens het verbale vuurwerk van Bulderdranger Steven Grietens, met zijn heerlijk bombastische en uiterst enthousiaste stijl. Omdat we uitkeken op een winterse weg begon hij met zijn wintersportgedicht. Later in zijn set trachtte hij een revolutie te ontketenen tegen de dictatuur van de technologie. Na een jubelend gedicht over gelukkig zijn bracht hij nog een hommage aan Mark E. Smith, de zanger van The Fall, die een jaar geleden overleed: 'Ik Ben Zo Verblind', Grietens' eigen interpretatie van het nummer 'Blindness'. Altijd literair verantwoorde topentertainment met deze sympathieke Antwerpenaar.
Vervolgens, uit Dilbeek, Vanessa Daniëls, een van de laatste ontdekkingen in de wereld van de podiumpoëzie. We kregen naar eigen zeggen stroperige gedichten over Touch & Go, over brief en over zeep voorgeschoteld, in volleerde performancestijl. De laatste tekst bleef nog een hele pauze lang op onze maag liggen. Sterk. Na een pauze die één soundcheck van JJ Handshake lang duurde, besteeg de Diestse kleinpunker het podium met gitaar en mondharmonika om ons enkele rauwe liedjes in het gezicht te spugen. 'Caroline', 'Wijsheid In Zetpilformaat', 'Tijger', 'Geen Stadsgedicht', 'Zonde van de Zondaars', het zijn stuk voor stuk meebrullers van formaat. Binnenkort start de man zijn wassalontournee.
Andy Fierens, mooi in het pak, staat al 25 jaar op het podium. Een ouwe rot en klassebak met dus al heel wat gedichten op de teller. Vanavond kregen we enkele pakkende primeurs te horen. Zijn pletwals had hij thuisgelaten, zijn nieuwe gedichten zijn meer ingetogen, doch niet zonder de gekende hilariteit. 'De Snurkers', een tekst over zijn vader, kwam stevig binnen. Moeiteloos volgende Fierens dit hoge niveau, terug naar de bron van het geweld, van kogel over pijl tot vuist, terug in de tijd - zeer origineel, zoals vaak bij deze Antwerpse oervader van de podiumpoëzie. We kregen nog onder meer 'Trager', 'Lieg Tegen Me', het beklemmende 'Horresco Referens', zijn veel te late kerstgedicht 'Jingle Bells' en 'The Return Of Jesus Christ', een gedicht voor The Valerie Solanas, die binnenkort hun nieuwe plaat releasen. We zagen een meer dan overtuigende set nieuw werk van een rasperformer.
En dan een portie zorgvuldig georchesteerd lawaai. Uit Gent kwam, zag en overwon The Very Very Danger, een prettig gestoord trio van bas, drum en synths (geen gitaar!) met Ian Clement aan de zang. Van de gespierde powerrock ging een meesterlijke speelsheid uit, we hoorden flarden Millionaire, Queens Of the Stone Age en, niet verwonderlijk, Wallace Vanborn. De precisieaanvallen op onze trommelvliezen waren welkom, en we gaven ons volledig over aan nummers zoals 'A Hero Wears a Helmet', 'The Fastest Forward' en het via Google Translate vertaalde pseudo-Japanse 'Watashi To Kite'. Drie wouddiertjes om in het oog te houden. Volgende week neemt de Nederlandse band De Staat hen mee op tournee, wat ongetwijfeld voor een stevige uitbreiding van hun fanbasis zal zorgen.
DJ Cornholio, sinds jaar en dag bezieler van het radioprogramma en de podcast Faar Out!, sloot de avond af met een dj-set tot in de laaate uurtjes. Het is eens wat anders dan een open mic. We dansten de ziel uit onze lijven op Tool, The Clash, Depeche Mode, The Cure en Flogging Molly.
De komende edities zijn 6 februari ('t Werkhuys: Lenny Peeters, open mic...), 22 maart (Boekowksi: Johan Sebastian Stuer, open mic...) en 10 april (De Kleine Hedonist: Tonnie Anders, Marieke Lightband...).

woensdag 16 januari 2019

The Brixit Club

The Brixit Club: Jonathan Coe's Middle England

Jonathan Coe has done it again! Met zijn twaalfde roman Middle England (2018) krijgen we weer te horen van onze favoriete personages uit The Rotters' Club (2001) en The Closed Circle (2004). Middle England is daarmee het derde deel van zijn politiek-sociologische kijk op de Britse samenleving en de invloed van politieke beslissingen op een handvol families uit Birmingham: de Trotters, de Andertons, de Chases enzovoort.
Na de macht van de vakbonden en de opkomst van het thatcherisme in The Rotters' Club en Blairs Third Way in The Closed Circle is het nu de beurt aan de stille volkswoede die uiteindelijk tot een nipte YES voor Leave in het Brexit-referendum heeft geleid en alle chaos die daarop volgde.

Met zijn gebruikelijke gevoel voor op en top Britse humor pikt Coe de draad een zestal jaar na de frappante ontknoping van The Closed Circle weer op. Doug Anderton werkt en leeft op de eerste rij van de politieke ontwikkelingen, en ligt overhoop met zijn aristocratische echtgenote en zijn tienerdochter, die de levensstijl van haar moeder verafschuwt en haar vader niet radicaal genoeg vindt. Sophie Potter breekt met haar traditie om enkel met intellectuele mannen te daten en verrast iedereen, ook zichzelf, met haar nieuwe partner.

Benjamin Trotter, onze favoriete anti-held, blinkt zoals gewoonlijk uit in afwezigheid bij de tijdsgeest. Hij leeft afgezonderd, maatschappelijk losgekoppeld, en is altijd de laatste die iets te weten komt. Toch heeft hij zichzelf, en vooral zijn obsessie met Cicely Boyd, heruitgevonden. Zijn onafwerkbare superroman krijgt met de hulp van uitgever Philip Chase een nieuw elan. Zijn decennia lang gekanaliseerde obsessie bereikt zo haar hoogtepunt met een publicatie.

Pijnlijk amusant zijn de dialogen tussen Doug Anderton en Nigel Ives, waarin de glibberige logica aan de oppervlakte komt waarmee de 'gewone Brit' in de aanloop naar het referendum werd bespeeld. Het is vooral hun laatste ontmoeting, het post-Brexitinterview zeg maar, dat een zware klomp in de maag achterlaat. De complete u-turn van de Tories, het gevoel van “We’re fucked” en vooral de onvergetelijke exit van Nigel Ives geven een beklijvend beeld van de sfeer na de voor velen onverwachte resultaten van het referendum. De Tories hadden erop aangestuurd, in een sterke overtuiging van een overwinning voor Remain, en waren compleet onvoorbereid op een zege voor Leave. Je krijgt letterlijk het gevoel dat de politieke leiders van Britain absoluut niet weten waar ze mee bezig zijn. Deze passage is een van de meest frappante uit Jonathan Coe’s oeuvre.

Ook de scherpe verschillen tussen Dougs visie en die van zijn dochter Coriander tonen treffend de verdeeldheid binnen links: de oude salonsocialist versus de jonge Social Justice Warrior, de oude tegen de nieuwe punk. De verraderlijke framingtechnieken van zowel de pers als hordes SJW's (iedereen kent wel een Corrie Anderton) komen aan bod, niet zonder hun slachtoffers. Het andere uiterste is dan mogelijk de opmerkelijke vergelijking die Sophie's conservatieve schoonmoeder Helena maakt tussen de open censuur in China en de verdoken tirannie in het Verenigd Koninkrijk, die van het politiek correcte denken. Het is de tweede vorm die ze de ergste acht. De occasionele uiting van linkse intolerantie en het rechtse snowflake-vingertje wijzen erop dat niets eenduidig is, en dat het politieke spectrum allicht een gesloten cirkel is in plaats van een horizontale lijn, zoals ook al in de vorige roman werd gesuggereerd, niet het minst door zijn titel.

In elk portret dat hij tekent van Britain in de Tennies weet Coe de sterk gepolariseerde tijdsgeest te vangen. Van de gewelddadige rellen in Noord-Londen tot de steenrijke bejaarden op cruise in de Baltische Zee, overal houdt Coe de vinger op de pols van Merrie England, dat gekke land dat, dromend van een eenvoudiger, eenvormiger verleden, afdrijft naar een onzekere, beangstigende toekomst. De vermeende vijand wuift het van op de kade uit, bezorgd, steeds minder goed zichtbaar, ze weet het zelf ook allemaal niet meer.

Het begon met ergernis, altijd die betutteling, politieke correcte regeltjes en wetjes, snelheidsboetes, andere culturen die zich hier komen moeien. Speldenprikjes werden door sluwe politici genre Farage en Johnson opgeblazen tot steekwonden, muggen die prikken met de slurf van een olifant. De grootste partij werd handig bespeeld, een referendum zorgvuldig gesponnen, de illusie van echte democratie en zelfbeschikking glinsterend in het zonlicht. Het vrije land drijft verder af. Niemand weet wat er zich achter de mistbanken schuilhoudt. Maar het ga je goed, dear old Blighty.

En dan zijn er nog de talloze verwijzingen naar de eerste roman: Hatfield & The North, The Lark Ascending, Longbridge, The Grapevine, Othello - weet je nog? Er is zelfs een tekstueel knipoogje naar de interieure monoloog van Benjamin op het einde van The Rotters' Club, nog steeds de langste zin uit de Engelstalige literatuur. Ook zijn er een heleboel nieuwe personages om ons blij over te maken, net als enkele verrassende comebacks. Voor wie de eerste twee boeken nooit heeft gelezen is het perfect mogelijk om meteen met Middle England te beginnen, want er is geen betere periode om het boek te lezen dan nu, vlak voor de feitelijke Brexit (of 'Brixit' volgens Nigel Ives). Al zou je de subtiele knipoogjes, de hilarische verwijzingen, de lezersnostalgie missen, die het boek extra aangenaam maken, naast ontzettend relevant.

De enige optie als lezer is Remain, want er zijn nog wel wat afrekeningen te vereffenen, hoofdstukken af te sluiten.

Op 29 maart kan je samen met onder meer Jonathan Coe en Ali Smith het Verenigd Koninkrijk gaan uitzwaaien op het Passa Porta Festival in de Bozar in Brussel.

dinsdag 15 januari 2019

Flavours of the month

Out with the old! We're only two weeks into the new year, and there have been so many singles releases already, including some discoveries of bands I had never heard of before New Year's Day. Spearheading this month's list is Gary Clark Jr's new power song 'This Land'.


  1. Gary Clark Jr - This Land
  2. The Twilight Sad - VTr
  3. Heavy Lungs - Blood Brother
  4. Stadt - Nothing Twice
  5. Sharon Van Etten - Jupiter 4
  6. Tristan - Weslanda
  7. Balthazar - I'm Never Gonna Let You Down Again
  8. The Raconteurs - Sunday Driver
  9. Whispering Sons - Alone
  10. Fat White Family - Feet
  11. The Murder Capital - Feeling Fades
  12. Gum Takes Tooth - Borrowed Lies
  13. The Raconteurs - Now That You're Gone
  14. Dead Man Ray - Out
  15. Curtis Harding - Where We Are
  16. Atome - Voie lactée (Partie 2)
  17. The Presets - Martini
  18. Trixie Whitley - Touch
  19. De Staat - Mona Lisa
  20. Lagüna - The Unknown Light
  21. Sleaford Mobs - Kebab Spider
  22. Okay Champ - Ticket
  23. Pond - Daisy
  24. Petite Noire - Blame Fire
  25. Steven Wilson - People Who Eat Darkness
  26. The Valerie Solanas - Winter Blossom
  27. Drenge - Never See the Signs
  28. Beirut - Landslide
  29. Kokoroko - Uman
  30. The Calicos - Driftwood

zondag 13 januari 2019

_exit_

Is dit een mens?
Er zit namelijk nog rek op,
een kruimel koopkracht,
een morzel talent,
een walm van levenslust.
Is dit een massa
of kanonnenvoer voor de kassa?

De gieren grijnzen van op hun hoge tak,
een nasmaak van merg op ongedeerde lippen,
geen grommelmaag, geen schram,
terwijl de wereld hongermondjesmaat bederft.
Een beetje mowgli stak hun vleugels in brand
toen ze nog laag bij de grond,
om onze poensmacht te sussen,
de dollars in onze ogen te kussen.

Aanhoor het volksverheffende wijsje
van ranzige roofkatten,
hamelse lokkers met krijtjes:
hier wel, daar niet, jullie weg, wij hier
al heel lang, zoveel leren de fabels ons wel,
moederkoren op de lege maag.

Tot iemand een herashek in een winkelruit parkeert.

Dans der skeletten in gele hesjes,
de dodentrom verstomt in
miljoenen holle buiken,
nu troont oorlogsgeroffel,
de gieren gaan vliegen,
veilig voor proletenvuur.

Bij deze juwelier kocht ze
zich vroeger een gat in de hand:
een halssnoer voor zichzelf
en een mondsnoer voor haar man.
Het geld van de brandverzekering
alweer onderweg naar panama.

Koortsmondig brult iemand
waar de nooduitgang is in dit alles,
wellicht weer niet bewegwijzerd -
wie was er dan ook voorbereid op
het failliet van brood en spelen?

Uit de eiervolle rieten mand
aan de voet van de obelisk
rolt een departementshoofd,
de dunne beige lippen nog met
pasteikorsten omfloerst.
In de dood is geen hogerop,
slechts ontschminken tot op het bot.

dinsdag 1 januari 2019

Agenda voorjaar 2019

Dit voorjaar lijkt de focus op muziek te liggen, aangezien zowel KOALA, Hersencellen als Veelvraat nieuwe muziek op de wereld loslaat, en daar horen optredens bij. Ook Ballonnenvrees staat er elke maand weer. De poëzieoptredens worden sporadischer en zullen vooral rond nieuwe teksten draaien.

Januari

5 januari 2019, 20u - met Partij voor de Poëzie op De Nacht van Permeke, Permeke, Antwerpen

10 januari 2019, 20u - op de open mic van 20 Jaar De Muzeval, Den Hopsack, Antwerpen

12 januari 2019, 20u - met KOALA op KOALA In Concert, De Kleine Hedonist, Antwerpen

18 januari 2019, 20u - met Hersencellen op Ep-release 'Spaarplan', Kinky Star, Gent

23 januari 2019, 19u - Ballonnenvrees Barst!, De Kleine Hedonist, Antwerpen

26 januari 2019, 19u - Bestaansreden Deluxe, Aannemersstraat, Gent

31 januari 2019 - Finale DichtSlamRap, Le Temps Perdu, Boxtel (NL)

Februari

6 februari 2019, 19u30 - Poëzieweek: Ballonnenvrees, 't Werkhuys, Borgerhout

9 februari 2019, 20u - met Veelvraat op De Sprekende Ezels, Café Barzoen, CC De Warande, Turnhout
10 februari 2019, 20u30 - met Blaastaal op De Soundtrack Van Het Verzet, Café Rood Wit, Berchem

11 februari 2019, 20u - met Veelvraat op De Sprekende Ezels, De Libertad, Leuven
14 februari 2019, 20u - met SG Enterprises op De Muzeval, Den Hopsack, Antwerpen

15 februari 2019, 20u - met poëzie en Veelvraat op Ach Ja, Zaal Koekoek, 't Veurleste, Aartselaar

23 februari 2019 - Expeditie Ekeren, Ekeren

27 februari 2019, 21u - met KOALA op KOALA In Concert, Cabron, Antwerpen
28 februari 2019, 20u - met Veelvraat op Smeltkroezen, Tolhuistuin, Amsterdam (NL)

Maart

1 maart 2019, 20u - met Veelvraat op Smeltkroezen, Het Cenakel, Tilburg (NL)

16 maart 2019, 20u - met KOALA op KOALA In Concert, Kinky Star, Gent

20 maart 2019, 20u - De Sprekende Ezels, Bar Mirwaar, Gent

22 maart 2019, 19u - Ballonnenvrees, Café Boekowski, Antwerpen

April

10 april 2019, 19u - 6 Jaar Ballonnenvrees, De Kleine Hedonist, Antwerpen

13 april 2019, 20u - met Hersencellen in Café De Vlaey, Antwerpen

28 april 2019 - De Peperfabriek, Elcker-Ik Centrum, Antwerpen

Mei

10 mei 2019 - De Groene Fee, Breda (NL)

15 mei 2019, 19u - Ballonnenvrees, De Kleine Hedonist, Antwerpen

16 mei 2019 - met Hersencellen in Chat Le Roi, Antwerpen

22 mei 2019, 20u - met Veelvraat op De Sprekende Ezels, Bar Mirwaar, Gent

zaterdag 29 december 2018

Top 100 singles 2018

Muziek in 2018. Ik was fan. Of toch van onderstaande nummers. Dé 100 singles die dit jaar het mooie weer in mijn gehoorgangen maakten. Vorig jaar stond post-rock aan de top, dit jaar lijkt de eer weggelegd voor post-punk, met vooral ijzersterke resultaten voor The Twilight Sad en Whispering Sons.


1.       The Twilight Sad – I/m Not Here [missing face]
2.       Amenra – A Solitary Reign
3.       Whispering Sons – Alone
4.       Arctic Monkeys – Four Out Of Five
5.       A Place To Bury Strangers – Never Coming Back
6.       Fortress – Wanderlust
7.       The Voidz – QYURRYUS
8.       Stromae – Défiler
9.       Jack White – Over & Over & Over
10.   Godspeed You! Black Emperor – Anthem For No State
11.   Health x Soccer Mommy – Mass Grave
12.   of Montreal – Paranoiac Intervals/Body Dysmorphia
13.   Nine Inch Nails – God Break Down the Door
14.   Whispering Sons – Waste
15.   El Yunque – Siri, Please
16.   BRNS – Forest
17.   Beirut – Gallipoli
18.   The Voidz – Pyramid Of Bones
19.   Black Rebel Motorcycle Club – Haunt
20.   Second Still – Automata
21.   White Lies – Time To Give
22.   We Were Promised Jetpacks – Hanging In
23.   Elefant – Wie Scharf Ist Dein Messer?
24.   Johnny Marr – Hi Hello
25.   Zeal & Ardor – Built On Ashes
26.   Suede – Life Is Golden
27.   Franz Ferdinand – Feel the Love Go
28.   OUTER – eyja
29.   Steven Wilson – People Who Eat Darkness
30.   The Twilight Sad – Videograms
31.   Kurt Vile – Bassackwards
32.   Sohn – HUE
33.   Death Grips – Black Paint
34.   Monkey Juice – The Abject
35.   Johnny Marr – Walk Into the Sea
36.   Gorillaz – Fire Flies
37.   Brutus – Justice de Julia II
38.   Teen Creeps – Mercury
39.   Flying Horseman – Deep Earth
40.   Suede – Don’t Be Afraid If Nobody Loves You
41.   Shht – Mao
42.   Kikagaku Moyo – Gatherings
43.   BRNS – The Rumor
44.   Arsenal – Whale
45.   Fornet – Winter
46.   The Good, the Bad & the Queen – Merrie Land
47.   Idles – Samaritans
48.   Thom Yorke – Suspirium
49.   Spring King – Us vs Them
50.   Lagüna – Amber Hands
51.   Wilderman – Smijt een Bom
52.   Mogwai – Donuts
53.   Autobahn – The Moral Crossing
54.   Kikagaku Moyo – Dripping Sun
55.   Liars – Murdrum
56.   Pond – Burnt Out Star
57.   Rolling Blackout Coastal Fever – Talking Straight
58.   Petite Noir feat. Danny Brown + Nukubi Nukubi – Beach
59.   dirk. – Milk
60.   Car Seat Headrest – Nervous Young Inhumans
61.   Mogwai – Crossing the Road Material
62.   Hi Hawaii (fka GeRoeZeMoeS) – What Do You Do?
63.   Twin Shadow – Little Woman
64.   We Were Promised Jetpacks – Repeating Patterns
65.   Ty Segall - The Main Pretender
66.   blackwave. feat. David Ngyah – Elusive
67.   Kurt Vile – One Trick Ponies
68.   Cloud Nothings – Leave Him Now
69.   Paul McCartney – Come On To Me
70.   Albert Hammond Jr – Muted Beatings
71.   RVG – Vincent Van Gogh
72.   Alice In Chains – So Far Under
73.   The Dodos – Forum
74.   Neufchâtel – Aliyah
75.   Flatbush Zombies feat. Dia – U&I
76.   ORB – Space Between the Planets
77.   Interpol – The Rover
78.   Iceage feat. Sky Ferreira– Pain Killer
79.   George FitzGerald – Burns
80.   Noel Gallagher’s High Flying Birds – Fort Knox
81.   Moby – Like a Motherless Child
82.   JuJu – Patrick
83.   White Denim – Magazin
84.   Lucy Dacus – Night Shift
85.   Say Lou Lou – Ana
86.   Yak – White Male Carnivore
87.   The Weeknd, Kendrick Lamar – Pray For Me
88.   Cosmic Super Weirdo – Never-ending Confusing Morning
89.   Onset – Borderland
90.   The Twilight Sad – VTr
91.   HEISA – Listen/Lie
92.   The Valerie Solanas – I Can’t Grow Up
93.   Cigarettes After Sex – Sesame Syrup
94.   Sohn – NIL
95.   Blood Red Shoes – Call Me Up Victoria
96.   HUNTR – Failsafe
97.   Manchester Orchestra – The Gold
98.   Josie & The Pony v/s The Poneymen – Ânesse Topless
99.   Angèle feat. Roméo Elvis – Tout Oublier
100.           Amenra – Children Of the Eye