woensdag 27 mei 2020

Geest niet zijn


Je zei dat je thuis bleef
Alleen met je griep
Maar volgens m’n vrienden
Klopte dat niet

Doorkruis weer de nacht met de radio aan, alleen
Raas over de donkere dodenbaan, alleen

Ik wilde je geest niet zijn
Ik wilde niemands geest nog zijn

Maar ik wil niemand anders bij mij
Ik wil niemand anders bij mij

Dat ik even dichtbij
Als eender wie kwam
Ik leek wel je schaduw
Zo’n twee maanden lang

Je zei dat het nacht was in mijn hart, da’s waar
Je zei dat het kind nu de dupe was, da’s waar

Ik wilde je geest niet zijn
Ik wilde niemands geest nog zijn

Maar ik wil niemand anders bij mij
Ik wil niemand anders bij mij

Er zat een gat in het midden waar de bliksem doorheen ging
Ik vroeg m’n vrienden er niet om te malen
Er zat een gat in het midden, de verkeerde kring
Ik vroeg m’n vrienden er niet om te malen

Ik wilde je geest niet zijn
Ik wilde niemands geest nog zijn

(vrije vertaling van The National - Anyone's Ghost, uit het album High Violet)

donderdag 21 mei 2020

Blijf

blijf in uw kot
blijf in uw krot
blijf in uw hut
blijf in uw put
blijf in uw flat
blijf in uw bad
blijf in uw bed
weg van de pret
blijf in uw tent
blijf waar het went
blijf in uw iglo
blijf in uw studio
blijf in uw kerk
blijf in uw zerk
blijf op uw landgoed
blijf in uw vastgoed
achter uw raam
alleen, niet tesaam
blijf uit het licht
blijf uit het zicht
blijf in uw paleis
blijf tot elke prijs 
blijf in uw loft
in japon en gesloft
blijf in uw stad
in uw boerengat
blijf in uw land
blijf in die brand
blijf in uw cel
blijf in uw hel
blijf in de regen
blijf in de drop
blijf er gelegen
blijf, sta niet op
blijf in de toren
van uw kasteel
blijf in uw molen
blijf in 't gareel
blijf in uw duplex
blijf weg van groepseks
blijf in uw pand
kom klaar in uw hand
blijf in uw woonwagen
blijf er honderd dagen
blijf in uw kerker
bij uw tekstverwerker
blijf in uw kamer
word misogamer
blijf in uw tipi
blijf, er is wifi
blijf in uw prefab
blijf in uw methlab
blijf op de plek
waar u bent beland
blijf achter uw hek
maak u van kant

zondag 17 mei 2020

Ode aan de vruchtelingen

Zo ziet win-win eruit:
toevoer in ruil voor een veilige thuis.

Maar ons verdorde continent
behoedt zich voor de luis

in de pels, een houten paard
haal je toch niet in huis?

De vitale boodschap
verwarren we met ruis.

Een makeover is geboden,
het alarm klinkt luid,

maar we bijten in de hand
met de verkeerde huid,

en dus bouwen we een muur
tegen een dreiging zuid

en halen onze vuist
door onze eigen ruit.

We kijken niet verder
dan onze bange snuit

en weigeren bedrijvig
alle dragers van fruit.

Welkom vruchtelingen,
allemaal in dezelfde schuit.

Eén plus één is drie,
ik eet m'n toekomst graag gekruid.

woensdag 6 mei 2020

Flavours of the month

We're all still locked up and there will be no kind of festivals whatsoever this summer. We'll have to stick to the bare basics: the music. The Strokes, which would have performed at Best Kept Secret, and which I would have seen live for the very first time, rule this month's list with the third single off their new album. Hope they'll tour again in 2021. Other heroes in this list are Shht, Gorillaz and Car Seat Headrest. Then we have Protomartyr, listed with two strong singles. And we can all relate to the latest single by The Rolling Stones, can't we? Enjoy folks & wash your hands!

  1.  The Strokes - Brooklyn Bridge To Chorus
  2. Shht - Morning Coffee
  3. Gorillaz ft. Fatoumata Diawara - Désolé
  4. Car Seat Headrest - Hollywood
  5. Heisa - Keep It
  6. Astodan - Likha
  7. Tool - Pneuma
  8. Kregel - Niemand
  9. OPROER - Captains
  10. Lithics - Hands
  11. TV Priest - House Of York
  12. Delta Crash - Another Round
  13. Protomartyr - Processed By the Boys
  14. Muzz - Red Western Sky
  15. Dylan Cartlidge - Yellow Brick Road
  16. Banshee - Snake Charmer
  17. Bright Eyes - Forced Convalescence
  18. Melenas - Primer Tiempo
  19. Vrovl - De Stuurman
  20. Woodkid - Goliath
  21. Flying Horseman - Flare
  22. Everything Everything - In Birdsong
  23. Braids - Snow Angel
  24. Protomartyr - Worm In Heaven
  25. Butsenzeller & Zool. - Butszoolsurfer
  26. Kid Cudi - Leader Of the Delinquents
  27. 88/89 - The Man
  28. Bun - There I Go
  29. Alfie Templeman feat. Coach Party - My Best Friend
  30. The Rolling Stones - Living In a Ghost Town

zaterdag 2 mei 2020

Balkonnenvrees (2)

Balkonnenvrees is een succes, vooral omdat we doorzetten. Ik zeg 'we' want Vanessa Daniëls post net als ik élke dag een nieuw filmpje onder de naam 'Balkonnenvrees', en ook van onder meer Nils Geylen, Lynn van Hoof, Von Solo, Sven de Swerts en heel wat anderen krijg ik geregeld een filmpje te zien. Balkonnenvrees leeft nu Ballonnenvrees slaapt. Ik zou zeggen: bedankt aan alle deelnemers, alle likers, alle sharers, alle viewers, en blijf vooral meedoen. Hieronder kan je alle recentere filmpjes bekijken, vanaf Balkonnenvrees #36.


36. Niemand knelt me beter dan jij
37. Boedapest, Boedapest, Boedapest
38. [intro]
39. Broos
40. Ze woont in mij
41. Scheefgroei
42. KAAS.
43. Scheur
44. Morgen strijk ik je glad
45. Stille kreten
46. Yersinia pestis
47. Melancholia
48. Je liefde
49. De voorstelling begint (Zet je hart in de trilstand)
50. |nu|
51. __exit__
52. Hades
53. Wij van vele jaren
54. [uit Tere Stengels van Shari Van Goethem]
55. Saxmeisje
56. Op slot
57. Groeipijnen
58. Ontsporingsbericht
59. Mirage
60. Perseus, waar is de whisky gebleven? 
61. Impostersyndrome [van Vanessa Daniëls]
62. Saudade
63. Blijf
64. Ode aan de vruchtelingen
65. Gitaarmeisje
66. Wijnvlek
67. Proloog
68. Wij verwonden 
69. Spaarplan
70. Gainsbourg
71. Triptiek II: De passage [van en door Yves Kibi Puati Nelen]
72. Vogelvrij [op Balkonnenvrees Covideodinges]

dinsdag 14 april 2020

Literaire tip: Testamente

In een periode waarin vuistdikke boeken weer gretig van onder het stof gehaald worden, is het goed nieuws dat zulke kleppers nog steeds worden geschreven. Bij de opzet van Testament, het derde boek van Nina Wähä, denken we meteen aan The Corrections van Jonathan Franzen of aan de Deense film Festen. In haar ambitieuze bestseller neemt de Finse auteur echter de tijd en kan de plot zich stap voor stap ontvouwen. Hierbij legt ze ons niet zelden enkele grote morele vraagstukken voor, misschien net iets te vaak.

Een groot gezin bereidt zich voor op Kerstmis, wanneer (bijna) iedereen zal samenkomen in de boerderij van Pentti Toimi, gezindshoofd met dictatoriale trekjes, en zijn zwijgende vrouw Siri. Al in de proloog wordt ons een moord beloofd. Maar eerst moeten we "hen helaas allemaal leren kennen", de vele personages die in de roman rondlopen. Een verteller spreekt de lezer rechtstreeks aan: vertrouw me en ik leid je doorheen dit verhaal.

We volgen dochter Annie, zwanger en verkast naar Stockholm, die enkele dagen voor kerstavond naar haar ouderlijk huis in het noorden van Finland trekt. Ze heeft haast haar hele familie hiervoor kunnen verzamelen. Wanneer Pentti de kamer binnenkomt, zakt de sfeer onder nul. Hij boezemt zijn gezin nog steeds angst in. Een gesprek met hem is een mijnenveld. Dat is al jaren zo en dat moet veranderen. Er staat iets te gebeuren.

De bal gaat erg traag aan het rollen. Terwijl we, zoals aangekondigd, de voornaamste broers en zussen uitgebreid leren kennen, worden we voortdurend aan het nakende onheil herinnerd. Nog even geduld. We ontmoeten het oudste kind Esko, die de boerderij wil overkopen; de homoseksuele zoon Lauri; de stoere Tatu, die worstelt met een destructieve relatie en verminkt geraakte bij een garagebrand; de altijd blije Helmi en haar slopende ziekte; Voitto en Hirvo, die zich om totaal verschillende redenen diep in het woud verstoppen. En dan is er nog de ijzersterke band tussen Tarmo en Lahja, de tweeling die er geen is.

We duiken in Siri's herinneringen van de oerconservatieve Finse boerenbuiten, de gevoelens die ze moet verkroppen, de emancipatie die niet voor overmorgen is. Achter ruggen worden complotten gesmeed, door tijdelijke allianties van broers en zussen tegen andere broers en zussen, of tegen Pentti. Voor bijna elk kind krijgen we een mogelijk motief mee. Uiteindelijk ontpopt het boek zich tot een whodunnit, waarin Annie op zoek gaat naar een dader.

Nina Wähä's familieroman geeft een inkijk in het innerlijke leven van een waaier aan persoonlijkheden en roept zo sterke morele vragen op, waarin het verhaal af en toe dreigt te verdrinken. Bij elke stap in het ontrafelingsproces nodigt ze ons onrechtstreeks uit er het onze van te denken. Dit meesterwerk over isolatie, uitbuiting, wraak, verraad en vergeving is een absolute aanrader voor wie houdt van de lange adem. Net als haar personage Voitto leert Wähä ons die alvast heel lang inhouden.

Deze literaire tip schreef ik als recensie voor CuttingEdge.

maandag 13 april 2020

Het vat is nooit af

[inspired by Lizzie]

HET VAT IS NOOIT AF

Gaan we gauw weer op café? Dan komt elke Moeskop na maanden isolatie uit z'n Blauwe Toren. Dan bevrijden we ons uit 't Lastig Portret waarin we al te lang verpozen, de Zure lockdown light in ons kot.

Laat staan dat Paters Vaetje, laat liggen die Vuile Was. We reizen met Tram 3 naar 't Stad en schreeuwen de leegte van de weken van ons af, zodat ze het tot in Beveren en In de Stad Aalst, tot in Chatleroi, of voor mijn part Mombasa kunnen horen. Wij waren Robinson, nu zijn we Pelgrim. Van Salamander promoveren we tot Draak.

In De Kroeg op De Rui groet ik K. Zeppos, naast Papa Jos aan de kop van de toog, alsof deze pater familias, De Prof van het drinkgelag er non-stop zat. De Kleine Hedonist is voortaan non-stop zat. En met alle andere Gitanes hef ik het glas. Elke Engel en elke Bengel drinkt mee. Elke Vagant en elke Joker entertaint ons met de pint in de hand. Ook Pallieter zet het op een gelukzalig zuipen, maar de Boer van Tienen is BOB. Maurice moet Dietrich oprapen en het is nog niet eens middernacht.

Wij Beerlovers drinken met maten maar met mate - ik weet het, 't is een Dogma. Vergeet nooit, Kid's: Het Elfde Gebod - zuipt als een vod! - is in het slechtste geval een ticketje richting Korsakov, een aanslag op de Hypothalamus. We lallen erop los, verzinnen dwaze verhalen over Witzli-Poetzli, en welke Mercator zonder Zeezicht heeft de weg naar de volgende whiskybar al in kaart gebracht? Een Waagstuk naar het graf, wellicht, of naar Kassa 4 in de enige supermarkt die nooit sluit, die op Plaza Real. ViaVia komen we er wel.

Tafeltje Rond zwelgen wij. Want elke Cabron hier aanwezig heb ik lief. Ja, ondanks mijn allergie kan ik zelfs De Kat zoenen. Ik kan De Mus wel kussen. Zelfs De Duifkens en De Pelikaan kan ik voortaan, vleugelvrij, aan. Want hier is plezier en hier is bier of wijn of zelfs Café au Lait als het moet. Hier is samen de nacht in duiken. De Muze herontdekken. Ons de nieuwe Boekowski wanen.

Tijd voor La Boum, et c'est party, de dj draait Gorillaz en we dansen. Eerst nog wat stijf, Het Been neemt z'n tijd. Mensen die dansen. Dansende mensen op deze Beautiful Planet. Dit is onze tempel van Bakeliet, ons Café des Arts, ons Bar Deco, ons aller Salon. Hier is An (Sibhin) en alleman Baron. Hier allemaal samen, Stanny en Leon, Bobby en Clodette, zeggen we weer JA tegen het leven, gelijk Molly Bloom. We zijn elkaars Ware Jacob, allemaal.

Schol! En doet 'em nog eens vol.

Veel dank aan Eva Hermans, Liesbet Goedemé en alle cafés van 't Stad.

donderdag 9 april 2020

|nu|

Wij zijn bevroren in de tijd
zoals een zweefvlieg in de lucht,
die er zo door twee verloren
vingers kan worden uitgeplukt.
Leven met de vinger op de pauzeknop,
merken dat de overige knoppen
in hun functie zijn gestopt.
Zo ook wij in ons wachten,
in ons draaien rond de pot.
Wat hierna komt is nog heter
dan de heetste brij.
We zijn gestopt elkaar te vragen
of we nu gelukkig zijn.

maandag 6 april 2020

Zeg nee tegen drugs

Hallo, ik ben een fles.
Dat weet ik. Ik heb je drie zusjes
daarnet al leeg gebeft.
Laat ik mijn lever op adem komen,
of maak ik jou straks nog soldaat,
mijn Vestaalse maagd,
mijn flessenhals, geconstipeerd kwaad.

Hallo, ik ben suiker,
je ergste verslaving.
De Proteus onder je genotsmiddelen,
ik kom in vele gedaantes.
Wijsgeer Confiturus zei al:
dieet maakt niet gelukkig.
Ik riposteer: goed in m'n vel
maakt me dat nochtans wel.
Ik hoef noch tanden in verval
noch irrigatie van gal.

Hallo, ik ben koffie.
Dat weet ik, slavendrijver.
Mijn ogen amper open
of je trapt me naar de galeien.
En ik weet dat het Stockholmsyndroom
alomtegenwoordig bij
drugs op kantoor,
maar dit is overdrijven.
Blijven drijven op het zwarte goud
en mijn hart veroudert.
Liefde-haatverhouding
met dit nare brouwsel.