vrijdag 23 oktober 2020

Agorafobie

ze gelooft in karma en de markteconomie
haar dag is een kogeltrein, ze leeft sneller dan haar schaduw
weer een zon aan spaanders
ik sla het licht op in mijn kijkdoos
verblind de opgebrande collega
nieuwsgierigheid straft meteen
 
voor de mooiste dagpauwoog voer ik mijn klinkende betoog
ik denk: het spijt me, escapisme is een voorrecht voor de rijken
maar ik wens niet te bezwijken
onder het zuchtende beton, hypotheken wegen door
 
kies een outfit, moeder zwaluw
vandaag klimmen we naar dagoba’s
op muilezels sluipen we door het nauw van de siq
om te oreren in namaaksteden
een hellas van karton
mijn koninkrijk voor een beeldenstorm
nu het doek valt over reizen
laatste raki voor de avondklok
 
turen naar een spookriviera
bij het kasteel van de koopman
flamingo’s in het zoutmeer
een bevroren reiger in het riet
val je mee nergens heen?
 
kies een audi, vader ransuil
om te cruisen langs een kruisweg in minho
alles staties nu geschrapt
gelukkig had je eraan gedacht
ze in te scannen met een app
 
hallo, hier simon van deliveroo
uw gestoofde spijt wordt koud
de wijn nu zuur
de kater voor overmorgen
de cijfers swingen de pan uit
een ragtime donkerrood
roerloos op een stoel
verleren we elkaar
uit het hoofd, uit het lijf
 
sanseveria, blijf in uw pot
maar ik wil nog tempels zien
verloren beschavingen terugfluiten
een terrorist influisteren
hoe onbeduidend hij/zij oogt
naast een virus, een rottend systeem
 
een zwerver die sterft zodat
iedereen kan leven zonder filter
een sloppenwijk verdwijnt
voor de aanleg van een plein
waarop geen mens durft te blijven
het zuchtende beton, door mijn schuld
door mijn schuld

donderdag 22 oktober 2020

Literaire tip: De Wolkendragers

Een nieuwe bundel van voormalig Antwerps stadsdichter Peter Holvoet-Hanssen is toch altijd een belevenis. Het is te vergelijken met een nieuwe plaat van pakweg Radiohead of Gorillaz, je vraagt je af door welke paleizen van verwondering dan wel bevreemdende spookgrotten de lezer-luisteraar nu weer zal worden geloodst. Want vergis je niet, troubadour Holvoet schrijft wel degelijk muziek. Deze worp van de letterreus van ’t Stad is echter een samenwerking met tal van andere getalenteerde woordenaars, jong en oud, gezond en minder gezond. Bij sommige gedichten verzorgde hij enkel de eindmix en zijn alle verzen toe te schrijven aan de featuring artists, waaronder schoolkinderen en psychiatrische patiënten. Nu al benieuwd?

Meesterdichter wordt meestersampler. Als bij een hiphopplaat boordevol collabs is de bundel niet het werk van één man – de Grote Dichter – maar een echokamer van diverse stemmen. Haast ondraaglijk eclectisch is het boek, en niet louter vanwege de diverse stemmen, van troubadoursdochter Anna Roza tot Elvis Peeters en Delphine Lecompte; de lijst is lang. Talen, lettertypes, onderwerpen, referenties, stijlen, standpunten … Het is een haast hysterisch lappendeken van literaire mogelijkheden. En natuurlijk schuilt ook Paul van Ostaijen weer achter iedere hoek. Een blik op de typografie en Polleke zou goedkeurend brommen alvorens nog eens in de dieperik van zijn bierglas te turen.

Stilaan komt het veelkoppige verzet tegen de reus Goleman op gang. De goudzoeker zeeft en vindt een schat aan beelden die blijven hangen, zoals de gasmaskers voor paarden uit een oorlogsrelaas, de vogels die hun snavel als instrument bespelen of de vliegende coronamuisjes. Van een bloedbad in Stalingrad stappen we een speelgoedwinkel binnen. Af en toe voelen we de hete adem van het virus in onze nek, want de ellende van 2020 schemert wel eens op subtiele wijze door. Zo worden we de lastige werkelijkheid even binnen gezogen. Maar we vergeten deze moeilijk te negeren waarheid algauw even voor een ommetje in Peter Pans labyrint. En zo gaat het de hele tijd: het ondenkbare loopt hand in hand met een fascinerende fantasiewereld. Wolken pakken samen tot een tastbare rode draad door het werk, gedragen door vele handen.

De Wolkendragers is nu eens een aanlegplaats om te pootjebaden in de mythologie, dan weer een stortbad van verwondering. Het is een bundel om te koesteren in moeilijke tijden, waarin alles trager stroomt. Als alles wankelt, blijft de poëzie overeind.
 
Deze bundelrecensie schreef ik voor Cutting Edge.
 

maandag 19 oktober 2020

De twintig beste van de Nillies

Vorig jaar verscheen hier een top 20 van de Tennies, onder het motto 'De Tennies zijn dood, leve de Twenties' (al vallen die voorlopig nogal tegen). Nu Studio Brussel de hele week nummers uit de Nillies speelt, lijkt het me leuk om eens een top 20 van de Nillies, het decennium van de nu metal, indierock, postpunk-revival, electro, dubstep, emo and what not. Net als in de Tennies-lijst doet postrock (en lange nummers in het algemeen) het erg goed in onderstaande lijst. Door de afwezigheid van bands als Arctic Monkeys, The Strokes, Franz Ferdinand, Kaiser Chiefs en Bloc Party is dit misschien een wat atypische lijst, wars van alle trends, en daarom eens zo boeiend. Ook staan er maar 4 Britse bands in de lijst, best weinig voor de Nillies, waarin het Verenigd Koninkrijk muzikaal schitterde als vaak tevoren.

  1. Godspeed You! Black Emperor - Sleep
  2. Sigur Ros - Saeglopur
  3. Muse - Newborn
  4. Portishead - Machine Gun
  5. Tool - Vicarious
  6. The Mars Volta - Goliath
  7. Radiohead - Jigsaw Falling Into Place
  8. Ghinzu - The Dragster Wave
  9. Interpol - Slow Hands
  10. Motek - Tryer
  11. Arcade Fire - Rebellion (Lies)
  12. Depeche Mode - Precious
  13. Yann Tiersen - Comptine d'un autre été
  14. Silversun Pickups - Well Thought Out Twinkles
  15. 65daysofstatic - Radio Protector
  16. Decorate Decorate - Europe Has No Heart
  17. Mew - Comforting Sounds
  18. Red Hot Chili Peppers - Otherside
  19. dEUS - Nothing Really Ends
  20. A Place To Bury Strangers - To Fix the Gash In Your Head

maandag 12 oktober 2020

Hedonismuz 10 oktober 2020

Een kleine portie magie binnen de muren van wat mocht.
 
Oorspronkelijk stond ons hedonistische verjaardagsfeestje voor april 2020 gepland, maar daar stak Covid-19 een stokje voor. Uiteindelijk konden we Hedonismuz naar het najaar verzetten, maar met de helft van de affiche en strenge coronamaatregelen. Maar blij dat we waren dat het alsnog kon doorgaan. Het werd een geslaagde avond vol gelukkige mensen.

Met één band in plaats van drie, drie dichters in plaats van zes, één theatergezelschap in plaats van twee, twee locaties in plaats van vijf, zonder bar, mét mondmaskers, was de line-up van de tweede editie van Hedonismuz in 252 cc Ekeren gehalveerd. Geen nood. Op 24 april 2021 verschijnt het festival in vol habijt, al is dat voorlopig nog even afkloppen. Ook was het lage maximumaantal toeschouwers bereikt, met snelle uitverkoop. Gelukkig voor wie er niet kon bij zijn was er de livestream die eventfotograaf Jokko organiseerde.

Het publiek kon in tegenstelling tot de editie van 2018 niet vrij rondlopen maar werd door organisator-presentator Gert Vanlerberghe doorheen het kasteel geleid, tussen zolder en zaal, al moest het hele gezelschap daarvoor wel verschillende keren langs het gelijkvloers passeren. De curator van dienst opende trouwens met zijn nachtelijke gedicht 'Slaap Nu, Baal Later', waarna hij enkele coronamaatregelen afraffelde en de gasten naar de zaal leidde voor het stuk dat Studio Bernadette exclusief voor vanavond had gemaakt - deze keer niet onder leiding van Mona Vanschoenwinkel maar van Lori Tuerlinckx.
Studio Bernadette
 
Algemene verwarring was echter ons deel. In wat enkel als een anti-theaterstuk kan worden bestempeld zagen we een kuisvrouw die nog de laatste stoelen ontsmette terwijl het publiek er al minutenlang had postgevat, en er heimelijk de kantjes vanaf liep door op haar werkvloer een karaoke voor zichzelf te organiseren. Nooit zullen we de dansmoves van Sonja vergeten. Steeds vreemder werden de onschuldig ogende interventies van de regisseur, die om de zoveel minuten de zaal binnenliep om... ja wat eigenlijk... te onderbreken. Ondertussen werden personeelsleden door middel van publieksstemming afgedankt, belde Dries vanuit het niets (te laat) in om een boom over vissterfte op te zetten, inclusief hilarische haperingen. En hoeveel mensen hadden effectief door dat de storende vrouw die luidop zowat alles wat er in haar opkwam met ons deelde, gewoon bij het gezelschap hoorde? Kabeljauw en karaoke dus. Of moesten we nog wat anders uit dit bizarre maar hoogst entertainende halfuurtje halen?
Uschi Cop door de lens van Ilke Cop
 
Terug naar de zolder voor een flinke 30 minuten poëzie en proza van de bovenste plank, met Bert Lezy die live voor ons tekende, met een beamer geprojecteerd op een wit doek. De getalenteerde Uschi Cop opende met 'Bottenrammelaar', de eerste van vele bloedmooie en -linke gedichten die aan bod kwamen. Ook de virtuele eenzaamheid kwam aan bod in een treffende tekst. Tot slot deelde de Brusselse schrijfster het eerste deel van haar nieuwe kortverhaal, dat deze week in Deus Ex Machina zal verschijnen. Turnhouts slamtalent Tom Driesen wou dat hij zijn verdriet aan een leiband kon leggen om ermee te gaan wandelen. Deze DroomBazuiner en voormalig stadsdichter raakte gevoelige snaren met zijn goednieuwe slamtekst 'Achter de Schermen', een shoutout naar de cultuursectorhelden achter de schermen. Volgden nog een lockdowngedicht en een tekst die hij aan Tine Nys opdroeg. Of hoe hij toch altijd opnieuw de dingen zo mooi kan verwoorden, maakt niet uit hoe gevoelig het thema. Met een speels stafrijm sloot hij een juweel van een set af. Bij het verlaten van de zolder troffen we vier schilderijen van Jonas Beyens aan, op een wel heel kortstondige mini-expo die het nachtelijke thema van de avond versterkte.

Voor het laatst begaven we ons naar de zaal voor een rockconcert zowaar - dat we dat nog in coronatijden mogen meemaken. De Aalsterse indierockers van OPROER haalden een uur lang alles uit de kast tijdens een evenwichtige set die ons meer dan gunstig stemde. Nummers als 'Get Get Get', 'Blind Luck' en 'Corner Of Your Eye' mogen dan wel erg dicht tegen de sound van Arctic Monkeys aanschurken, OPROER bewees dat ze vooral een eigen smoel hebben, met hier een oosterse riff, daar een strofe die naar rap neigt, en vooral catchy songs met af en toe een verrassende wending. Van knaller 'Dolores' kregen we een zeer ingetogen versie te horen, een kippenvelmomentje dat met het fragiele 'Rosaline' opnieuw de kop op stak. En hoe klaar zijn singles 'Captains' en 'So Fly' voor de radio? OPROER is een van de meest boeiende dingen die momenteel in de Belgische rockscene gebeuren en ik kan niet wachten op hun welverdiende doorbraak.
 
Hopelijk tot snel allemaal. Op 24 april 2021 bijvoorbeeld. De laatste maanden van dit vervloekte jaar moeten we even uitzitten en vanaf januari 2021 hoop ik weer, volgens de maatregelen van dat moment, maandelijks een editie van Ballonnenvrees te kunnen organiseren. Bedankt voor de kleine knappe dingen die jullie me dit jaar hebben gegeven. En hou vol.
Affiche: Jonas Beyens

maandag 5 oktober 2020

Vis noch vlees

we zijn wat we eten
we moesten eens weten

plant je vork in je steak
voel de pijn als bij voodoo
door je nerven reizen
 
we zijn verbonden
met ontelbare wonden
 
laat de sushi door
je keelgat glijden
even slikken, zelfkastijding
 
vreet de zeeën leeg
lepel de wereld uit
 
kweek een catastrofe
bij elkaar - smakelijk
sterven op je bord

Foto prentkaart: Eef Ceulemans / Broeihaard

donderdag 1 oktober 2020

Flavours of the month

 A brand new list to listen to. 2020 has absolutely been a great year for alternative rock. Protomartyr's new album must be one of the best of the year, and one of their many singles ranks at the number one position this month. There's also the interesting comebacks of Puscifer, Zeal & Ardor, Asaf Avidan and - most surprisingly - Pendulum, and the American psychrockers of Osees have adopted yet another spelling of their band name. Sufjan Stevens is the only artist to feature twice in the list this month, despite the many singles Protomartyr have released.

  1. Protomartyr - June 21
  2. KOALA feat. Daniela Fa - Malecon
  3. ERIIS - Tulsa
  4. Deftones - Ohms
  5. Sufjan Stevens - My Rajneesh
  6. Black Foxxes - Swim
  7. Puscifer - The Underwhelming
  8. Gone Is Gone - Sometimes I Feel
  9. Sevdaliza - Habibi
  10. Clipping - Say the Name
  11. Zeal & Ardor - Vigil
  12. Metz - Blind Youth Industrial Park
  13. Everything Everything - Big Climb
  14. Briqueville - Akte XIII
  15. Steven Wilson - Eminent Sleaze
  16. A Certain Ratio - Berlin
  17. Black Thought feat. Pusha T, Killer Mike & Swizz Beatz - Good Morning
  18. Temples - Paraphernalia
  19. Sufjan Stevens - Sugar
  20. Gorillaz feat. Robert Smith - Strange Timez
  21. New Order - Be a Rebel
  22. Shame - Alphabet
  23. Asaf Avidan - Lost Horse
  24. The OBGMs - Outsah
  25. Osees - Electric War
  26. Pendulum - Driver
  27. Bombataz - Mitraille
  28. Eels - Baby Let's Make It Real
  29. The Avalanches - Music Makes Me High
  30. Palace Winter - The Deeper End

woensdag 30 september 2020

Alsnog een diagnose voor Joris

Alles nog goed met
de kanunnik zijn gezondheid?
Kannen en kruiken?
Een abrahamambitie zal
je god nog voor je fnuiken.
Malfuncties, mankementen,
geen arts die ze kon lezen.
Een pinter, pienter, heeft ze
toch nog grafisch opgetekend.
Uit maniakale precisie
bleek artritis in 't kwadraat.
Zo zie je, kunst kan levens redden...
vijf eeuwen te laat.
 

zondag 27 september 2020

Ballonnenvrees: Who's Afraid Of Jan Van Eyck 26 september 2020

In onzekere tijden is het een verademing om af en toe een editie van Ballonnenvrees te kunnen organiseren. Deze keer deden we dat nog eens in het kunstcafé Who's Afraid Of Red, Yellow & Blue op de Antwerpse Koolkaai. We maakten er een namiddag vol poëzie van, met af en toe een knipoog naar de 15e-eeuwse meesterschilder Jan Van Eyck. Zo nam Baalmond diens leuze 'Als ich can' onder handen. Ook Ahab en Orpheus passeerden de intertekstuele revue. De jonge dichter stelde zijn setlist op aan de hand van wat hij en Van Eyck gemeen hebben: arrogantie, een oudere broer, religieuze thema's. Sterke zin: "dooie mannen keren niet meer terug". Tijdens de open mic kwam hij nog eens terug met zijn Russische sprookje 'De Kikker en de Schorpioen'.
 
Rhea Van der Vloet is al ettelijke decennia met poëzie bezig. In haar eerste gedicht verzuchtte ze over hoe we elkaar zonodig steeds opnieuw moeten kloten. Tijdens haar pleidooi om egoïsme om te zetten in altruïsme jongleerde ze vakkundig met metaforen als 'buikspreker' en 'kaleidoscoop'. Volgden nog het spannende kortverhaal 'Neuken' en een handvol grappige klankgedichten in de stijl van Paul van Ostaijen. Daar willen we toch meer van horen. Op de valreep kon de jonge dichter-regisseur-activist Alec Lamberts nog invallen voor enkele afzeggers. Zijn setje in-your-face slam poetry was kort en bondig. Zo riep hij op tot een nieuwe lichting, weg met het oude, en onthouden we de zin: "de dichter is verlamd".
 
Na de pauze had ook Gert Vanlerberghe zelf een Van Eyck-gedicht, over het hyperrealisme in het schilderij Madonna met Kanunnik Joris van der Paele. Ook bracht hij voor het eerst zijn speelse lockdowntekst 'volkswond'. Van Sarah Saiku kregen we een originele performance met een last-minute geschreven Engelse tekst rond het mantra 'Als ich can', verpakt in de vorm van een lezing. Yanni Ratajczyk blijkt dan weer goed in verdwalen. Zijn (ijzersterke!) Van Eyck-gedicht schreef hij bij De Annunciatie, over de engel Gabriël en hoe engelen langzaam vallen. De Klimaatdichter eindigde met 'Synopsis', een gedicht in drie delen - als verpletterende finale kon die tellen.
 
Op de open mic zagen we Baalmond en Rhea even terug, maar ook Ekster Alven: "iedereen gaat door het gaatje van de tijd". Reinier deed een shout-out naar de Fietsenfikser in 'Bedankt/Sorry'. We kregen er een hele performance bij, inclusief confetti! Tot slot was er Berebot, met drie mooie dan weer hilarische liedjes op de gitaar. Zijn cover Dan Auerbachs 'King Of a One Horse Town', omgedoopt tot 'Koning Van een Klotestad', is niet te versmaden.
 
En zo eindigde deze wellicht laatste Ballonnenvrees van het vreemde jaar 2020. Op 10 oktober doen we nog een kleine editie Hedonismuz, met de helft van de oorspronkelijke affiche, in 252 cc. Een select publiek kan onder meer de indieband OPROER en de theater van Studio Bernadette live aan het werk zien. De kans is echter groot dat alles wordt gelivestreamd, voor wie er niet kan bij zijn. En verder zien we graag iedereen terug in 2021!
 

donderdag 24 september 2020

Waarzeg ik

er jeukt iets groots
zelfs primitiefs

ik voel de schreeuw
in je gestalte

hoe je handen vouwt
herinneringen verlucht

en weer opbergt
met dove ogen

de ovenverse ruimte
in je opneemt

wat ijlt er in
de afstand tussen twee

blinde glazen bollen?
ik wil je sussen

wat voorspellen bij
dat eindeloos kalmeren

je zegt er is iets
ik zeg waar

zaterdag 19 september 2020

Kruistocht in pyjama

Wie denkt die viroloog wel dat hij is?
Hopelijk krijgt hij zelf corona en sterft hij.
Van mij mogen ze die politicus met wie ik het niet eens ben
op een bootje op de Middellandse Zee zetten.
Dat hij wat moslims knuffelt en verzuipt.
Ik kan die schrijfster die dat feministische opiniestuk schreef
voor die communistische, oikofobe krant echt niet af
en hoop dat ze wordt verkracht door gelukszoekers.
Wat een verschrikkelijke zanger, ik wou dat hij
voorgoed zijn bek moest houden door een enge aandoening.
Ik ben geen fan van deze stand-up comedian,
dus die moet ermee stoppen, or else.
Een cartoonist heeft me beledigd, kan zij
niet vandaag maar gisteren worden ontslagen?
En met pek en veren de stad uit gejaagd?
Ik deel de mening van zus en zo niet
dus zus en zo wens ik iets heel ergs toe.
En mensen die voor hun leven vluchten
en die ik van haren noch pluimen ken,
zijn kakkerlakken die moeten worden vermorzeld.
Ik kom niet vaak buiten.
Ik lees de krant en kijk tv. 
Ik heb een mening en iedereen moet luisteren. 
En wie ik niet lust, weg ermee.