donderdag 29 maart 2018

Ballonnenvrees 28 maart 2018

De 55e editie van Ballonnenvrees vond plaats in 't Werkhuys, twee weken voor de verjaardagseditie. Ballonnenvrees mag op 11 april vijf kaarsjes uitblazen in De Kleine Hedonist. Maar eerst 't Werkhuys, een vrij vol huys zelfs, met opener Alec Lamberts, die met elk optreden een straffe performer wordt. De rode draad in zijn teksten, die steeds meer het etiket slam verdienen, is de Wase politiek, en de asbestproblematiek in het bijzonder, waartegen hij zich met hand, tand en videoclip verzet. De slagzin 'Slapen is voor gelukkige mensen' was meteen raak. Ook de populisten (populieren volgens AutoCorrect) kregen ervan langs. Baudet had zijn bek maar moeten houden over masturberen.

Bart Daems dichtte over wiccastenen en het boze oog, want waarom eigenlijk niet? Ook hij kwakte het thema masturbatie al vrij snel in onze gezichten - wij hadden Thierry's verboden kwakjes nog maar net weggeveegd. De schuldige was een zekere Leontine Ceulemans, aldus Bart. We kregen vlagen van de Duitse en Franse taal, en een gedicht dat beïnvloed was door Kopland. We genoten van 'Onuitgesproken Woorden' en het door Sylvia Plath geïnspireerde 'De Eeuwige Rust'. Barts teksten zijn kruipgangen voor melancholie die ons vanavond wel kon smaken. Met Gust Peeters is het wel eens opgeblazen voor vuilgebekte (maar altijd goed geschreven) gedichten, en lap, het was al van dat. We kregen ook ernstigere teksten, zoals 'Zen', 'Hartslag' en zijn beklijvende klassieker 'De Vondeling', verder enkele kwatrijnen, en als kers op de taart zijn ultrasnelle gedicht, die we omwille van zijn opsomming al gauw postmodern zullen noemen.

Vlak voor de pauze kreeg 't Werkhuys, omdat we nu toch bezig waren, wéér een man op het podium. Nour had een nagelnieuwe spoken word tekst bij en die was zo in your face en er zo bonk op dat we na afloop enkele seconden naar adem moesten happen. Dat hij sommige stukken moest aflezen, stoorde allerminst. Mocht iedereen zijn boodschappen ter harte nemen en hun intellect gebruiken om meer respect te tonen, de wereld zou zo slecht nog niet zijn. Nour bewierrookte in zijn gebruikelijke stijl de emancipatie van deze nieuwe generatie en liet de door eindrijm gestuwde passie afwisselen met teksten over dreiging en depressie. Altijd prijs met Nour.

Tijd voor twee straffe dichteressen, het zal nog niet zijn. De nog erg jonge Rosie Guillaume brengt binnenkort al haar tweede dichtbundel uit, maar plukte teksten uit beide. Zo kregen we verdriet als achtergrondmuziekje en gingen we zelfs even met poëzie naar bed. Haar speelse teksten namen het publiek mee in de beklijvende wereld van haar creativiteit. Lindah Nyirenda kwam helemaal uit Gent en zette een verbluffende set neer van spoken word teksten in drie verschillende talen, doorspekt met stukjes zang. In een van de teksten werd het louter fictieve karakter van de Vlaamse Leeuw gehekeld en een ander gedicht was gesponnen uit weefsel van wiskundige metaforen. Als afsluiter van een vooral sociaal geëngageerde performance was er een hoopgevende tekst met een slagzin van Homeros als refrein. Na afloop waren we er allemaal van overtuigd: de nacht brengt troost.

Tom Spoelders timmert al jaren lang aan zijn muzikale pad en eindelijk is hij er, het debuutalbum Al Wat Goed Is van De Spoel. De Schotenaar had zijn violist Whitney Huybrechts bij, die ook de xylofoon te lijf ging. We kregen weemoedige dan weer vrolijke kleinkunstpareltjes uit de nieuwe plaat, enkele covers (zo kwam Zita Swoon eens langs) en het ontroerende Troostwals, van op de ep van enkele jaren oud. Vooral de nummers 'Op een Briefke', 'In 't Zwart' en 'Niemand Zijn Schuld' zijn meer dan het beluisteren waard en kwamen live sterk over. En koop dat album.
Op de open mic kregen we van Dorien Vanlerberghe 'Anker', het kankergedicht dat ze nu maandag op MNM zal brengen. Chris Pauwels bracht haar gedichten 'Lijnen' en 'Noten'. Antony Samson is sowieso een dichter om in het oog te houden. Hij nam ons in 'Achter de Vreugde' mee naar Zaventem op 22 maart 2016. Ook 'Nachtkastje' viel in goede aarde, we onthouden de vergelijking van de twee makrelen. Ook 'breekbaar als een paardenbloem in een hondswei' noteren we. Afsluiter 'Wetten en Praktische Bezwaren' is dan weer een snelle opsomming over het vaderschap die een (bij sommige herkenbare) glimlach op ons gezicht toverde. Alec Lamberts kwam nog kort terug met een krachtige slamtekst over graaien. Dan was er Baalmond die ons een oorlogsanekdote cadeau deed, en een vreemd relaas over een man zonder ledematen en het placebo-effect. Yannick Moyson improviseerde een einde aan de avond met een tekst over organiseren en jezelf daarbij volledig geven.

Kijk, Werkhuys, fuck ja, merci, jullie waren grandioos. En tot op 11 april in De Kleine Hedonist! 5 jaar!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten