Breinboertjes 2021

Dixit Alex Tanto (meningen over Dave Chappelle, het CST, Vlaams nationalisme, Vivaldi, de wolf in België, het klimaat, Squid Game, Pfos... waar niemand op zit te wachten):

 

Trouwens, toch niks sexy aan heel dat Vlaams-nationalisme? Nul 'X-factor' en zo. En zelfs niet een béétje punk.

 

De aarde is plat en Theo Francken is geen racist.

 

De aarde is plat, warmt niet op, een lekkere biefstuk is oké, en Dries Van Langenhove zit terecht niet achter tralies.

 

Die man die al bijna twintig jaar, als het niet langer is, als een idioot met dat bord rondloopt. Op festivals. Van café naar café. Dat de maanlanding fake was, tot daaraan toe. Maar zijn beweringen dat het vaccin erger is dan het virus zijn gevaarlijke leugens.

 

Ons land bezit niet genoeg pek en veren voor Vlaams-nationalisten.

 

Hoe ondraaglijk deze mariage met de Walen is, zo gelukzalig zal het huwelijk met de Hollanders zijn. Ik kijk er samen met onze Burgervader, oh groot ziener, naar uit! Alle tulpenbollen nog aan toe!

 

Mensen die hun eigen profielnaam kapen om aan Twitter te melden dat ze volledig gevaccineerd zijn. Boring.

 

Deze zomer is er geen. Deze vrijheid is er geen.

 

'Bart De Wever'. Gekker moet het niet worden.

 

In Middelkerke is het altijd kwallenseizoen.

 

Het nieuwe abnormaal? Zacht weer zoals vandaag.

 

Volgens mij is de juiste schrijfwijze: wiLLeM EnGeL

 

Al die boomerweerstand destijds tegen de klimaatspijbelaars. Wie wisten toen al hoe fucked up dat was, maar met de stortregen aan klimaatnieuws tegenwoordig hoop ik dat er toch een paar rode wangetjes zijn. Of excuses. #gretawasright #ofcourseshewas

 

Een avondje steengoede comedy zet al dat "je mag niet lachen met..." toch weer mooi op z'n plaats.

 

Het is toch ook niet: Wavlanelux?

 

Als deze regering de mensenrechten echt belangrijk vindt, gaat ze voor een keiharde boycot van het WK in Qatar. Dat is de harde waarheid en daar kunnen we écht niet omheen.

 

Telkens wanneer ik zie dat Delphine Lecompte trending is, gaat m'n spontane vraag 'wat nu weer?' gepaard met een automatische voorliefde voor underdogs. Straffe madam. (En nu eens lezen waarom ze deze keer weer trending is.)

 

Een storm in een glas water boeit niet. Kijk liever naar die gigantische monsterstorm die de aarde is geworden.

 

Kan je nog luisteren naar de muziek van een mogelijke zedendelinquent? Dat is niet de juiste vraag. Kan je tout court luisteren naar de muziek van Bob Dylan?

 

Keer op keer sta ik ervan versteld wat een genie Emile Zola was. (Niemand anders leest Zola nog, dus iémand moet het zeggen.)

 

De Croo na crisis

 

Staatssecretaris voor Discriminatie, van dezelfde partij die Peter Mertens een fascist noemde. Je zou bijna tegen federale partijen zijn...

 

Maar met de Kennis die we hebben over het conflictvrijmaken van kruispunten, moeten we toch...?

 

Het Vlaams Belang is nu zo genormaliseerd dat ze vanaf 1 september, een historische dag die ze wellicht heimelijk herdenken, echt vollédig hun fascistische bagger kunnen manspreaden. Tom Van Grieken is van het smerigste vuil dat de Belgische politiek al heeft gekend. Weg met VB.

 

Fascistische bagger posten > 'framing' > 'niet zo bedoeld' > Calimero Begint het VB nu steeds meer op de N-VA te lijken, of andersom?

 

Ik ga slapen, in de geruststellende wetenschap dat ik morgenvroeg een reactie lees van Ben Weyts, waarin hij als Vlaams minister van Onderwijs duidelijk afstand neemt van bepaalde uitspraken van politici waartegen zijn partij een Chinese Muur wil vormen. Right? RIGHT...??

 

Voorlopige opinie over het vijfde seizoen van 'La Casa de Papel': "Precies Rambo maar dan met minder sympathieke personages."

 

Net als Parijs (die van het Louvre tot aan La Défense) heeft ook Antwerpen een 'as'. Die van de Vieze Oude Mannen: van de Van Wesenbekestraat via de Muizenstraat en de Elizabethstraat tot de Handelsstraat. Vooral 's avonds, maar eigenlijk 24/7, heel toonaangevend.

 

Je mag zulke dingen natuurlijk absoluut niet zeggen. Al tien jaar geleden, met 'Femme de la rue' moest je op je tenen lopen. Na twee dagen ging het enkel nog over hoe bepaalde groepen werden geviseerd in de docu (niet bewust, leek me?) en totaal niet meer over straatintimidatie.

 

SSam van Rooy poneerde net de term 'Verenigde Nazi's' omdat ze Israël veroordelen omwille van het niet naleven van mensenrechten. Ik hou zelf ook wel van woordspelletjes.

 

Het ingeborgte van de hel

 

Het is triestige is dat de homofobie uit een waaier aan hoeken kan komen. Behalve dan de progressieve. Ook dat heet dan misschien diversiteit.

 

Katastroof Zoekt Katastroof: "Een vrouw bij een mannengroep moet perfect kunnen", aldus een of andere popkenner.

 

Nieuw format: 3M zoekt C4.

 

Het gebeurt zelden dat boze landbouwers met een mening tot iets goeds leiden. #reddewolf

 

Woke, dat is de leer van one strike and you're out.

 

Er zijn mensen die het even erg en misdadig vinden om woke aan te vallen als om een specifieke minderheid aan te vallen. Griezelig. Doet me denken aan de logica van een van de grote lichten van Antifa: Je kan Antifa niet bekritiseren, tenzij je pro fascisme bent. Dacht het niet.

 

Cismannen. Nee. Ik moet ze niet.

 

Wat waren we mietjes vroeger. Bij 1-2-3 piano kreeg je niet eens een pak slaag als je verloor.

 

Wel fijn dat landbouwers op Werelddierendag even hun muil hielden over dE wOLf iS geVaArLiJK.

 

In series en films begint 'we ontsnappen wel via de ventilatietunnel' een beetje afgezaagd te worden.

 

Vivaldi: "Jullie zijn nog steeds dik gechareld, nu ook vier seizoenen op vier. Nee nee, 't is tijd voor wat anders."

 

Er zitten overduidelijk een paar 'not amused' mensen in Dave Chappelles publiek. This show's got it all.

 

Al die linkse cartoonisten, comedians, schrijvers, columnisten als 'racist', 'seksist', 'homofoob' brandmerken omwille van een... grap. Het enige wat je hiermee bereikt is dat de pret voor rechts niet op kan. De verdeeldheid van links, dat vinden ze daar vast een goeie grap.

 

Mogelijk was Dave Chappelle 'de cancel te veel'. Ik hoop dat het een en ander eens gaat omslaan en dat men begint stil te staan bij de gevaren van al dat geroep. (Nee, niet jij, Mia. Jij bent als kind in de ketel gevallen.)

 

Een comedian of cartoonist is geen podoloog. Lange tenen zijn niet hun probleem of verantwoordelijkheid. De lachspieren daarentegen...

 

Christopher Nolan is de Kurt Vonnegut van cinema.

 

Seg Frank, wete gij nog een goede verdeel-en-heersstrategie?

 

Indieband anno 2021: The Vaccine Strokes

 

Wat een discrepantie tussen mijn Twitterfeed en de gewone mensen die ik in het dagelijkse leven tegenkom. Coviddeugd versus het toegankelijke, herkenbare 'laat ons niet overdrijven'. Het digitale belerende vingertje versus de sympathieke zucht naar normaliteit.

 

Met Halloween verkleed ik me als Pfos.

 

Dat zesde seizoen van Black Mirror begint langdradig te worden. Al was die pas wel een plottwist om buikpijn en nachtmerries van te krijgen.

 

Mensen die echt de politie zouden bellen wanneer hun pas op café niet werd gevraagd. Ze bestaan. Akelig. 

 

 Mensen die gechoqueerd zijn wanneer je iets vergelijkt met iets veel ergers. Alsof een vergelijking altijd betekent dat je iets met exact hetzelfde vergelijkt... Leer toch discussiëren.

 

Mensen die voortdurend het woord 'wappie' gebruiken, komen zo dom over. Wat een kleuterwoord ook.

 

Ik voel die Berx-allergie weer opkomen.

 

Donderdag. This werkweek too shall pass.

 

Maar aan wie is dit alles nu te weytsen?

 

Appreciatietweet voor de wolf Klaas

 

Ik weet het verschil niet tussen Imagine Dragons en Bastille.

 

Het Nieuwste Lijden

Ik ben de das gevolgd in zijn dassenhol.

Oh dat was een wonder.

Wonder boven wonder dat die das nog lachen kon na wat hij mijn jongen had aangedaan. Na al dat huilen naar een plichtsverzakende maan.

Vol pillen werd ik gepompt maar ik behield mijn gestalte. Nochtans kan ik maar weinig met gestalte aanvangen. Parels voor de zwijnen maar vooruit dan maar.

Vuistdikke joints heb ik gepaft met Gandalf de Gele en Hij-Wiens-Naam-Haas-Is.

Een grijns van oor tot oor gaat niemand hier vooraf. En al zeker niet de kat. Nog veel minder de veelvraat. Bij voorbaat verbannen. Vergeef hem al dat potten en vergaren. Vergeef hem het kinderverminken en betonneren en jongleren met al het leed in de wereld.

Al het leed. Pijn. Geen pijn. Zonder leed.

En natuurlijk verscheen ik voor de keizerin. Ze dreigde de das een kopje kleiner te maken maar het was hem wel degelijk gelukt mij helemaal naar hier te brengen.

Dus hier was ik dan. De zelfverklaarde leider op het matje geroepen. Alle lijders kosmisch afgestraft.

Ze kende mijn naam. De vierletternaam. De naam die niemand nog zou noemen.

Ze zei je bent het zwarte schaap in een wereld die op de afgrond balanceert.

Ze zei hier kan je keizer worden.

Regnant vroeg ik.

Consort zei ze.

Maar haar huid was perkament en haar buit was permanent.

Ik weigerde beleefd en ze wierp me voor de leeuwen.

Maar die hadden net gegeten.

Dus bond ze mijn handen en voeten aan elkaar vast en katapulteerde ze me de grauwe rivier in.

Echter de rivier staat droog want het regent haast nooit in het rijk aan de overkant.

De landing was zacht en dus koos ze voor het rad.

Maar het rad had ik al eerder overleefd en de muren van die bar zullen nooit meer hun oorspronkelijke kleur krijgen. Voor het personeel en het vaste cliënteel is er een VOOR en een NA. En heeft Michiel Baets deze vervloekte zaak al opgelost? Ik vrees ervoor.

Ook de das wist hoe dit afliep. Ook voor hem een VOOR en een NA. Ook hier woekeren trauma’s als onkruid. En dus smeekte hij haar om me nog een laatste kans te geven.

Maar de das had nog weinig krediet bij zijn meesteres. Zo gaat dat.

En zo kwam het dat ik, met een grote opdracht en een laatste kans in mijn rugzak, werd teruggestuurd.

Maar de gaaien en de ijsvogels en de reigers en de putters en de gieren pikten daar de ogen uit alle burgers van de hele wereld. Het was de ragnarok. Het vagevuur voorbij. En dan linksaf de hellemond in.

Dat alles was maar een droom geweest.

Misschien ook de keizerin. En de das. Het haatzaad. De kwallen. En ook de jongen zonder pijn.

Wie weet allemaal een droom. Of op zijn minst verzinsels en hersenspinsels. Zoals ook mijn noorderburen dat waren. Het duivelse duo. Zij die mijn put hebben gegraven. Mijn ondergang gedolven.

En wat met mijn discipelen? Was dat nu zo’n typische jezusdroom? Zo eentje waarbij je droomt dat de evenaar door je reet loopt. En ineens alle meridianen en keerkringen erbij.

Meditatie of medicatie. Wat is waar en wat niet. Het begint wat afgezaagd te worden. Misschien wil ik gewoon zijn. Misschien wil ik gewoon met een bosje winkelzakken over de Meir wandelen en kopen en aanschaffen en verwerven en consumeren tot ik dorst krijg en de eerste de beste kroeg binnen wandel. Maar niet die op de Meir. En ook niet die op de Groenplaats. Misschien op de Melkmarkt of de Kaasrui of de Troonplaats of het Mechelseplein. En daar zuip en zwelg en bras en pintelier ik tot ik niet meer op mijn benen kan staan en al mijn winkelzakken voor de toog laat liggen wanneer ik al kotsend en brakend en overgevend en vomerend de weg naar buiten zoek. Op de tast. En zo maak ik alle stamgasten nog kwader dan ze al waren en krijg ik de ene vuist na de andere in mijn gezicht maar ik geef niet op en blijf braken want daar ben ik tenslotte voor naar hier gekomen en ik heb net een heel leven lang in een andere dimensie doorgebracht en werd voor de leeuwen geworpen en in de rivier verdronken en nog geradbraakt op de koop toe en bijna moest ik met een honderdplusser trouwen en voor rouwen heb ik nog geen tijd gehad want ik had hem graag de jongen.

En nu is hij dood.

Het is snikheet en de mensen genieten van het warme weer. De mensen permitteren zich het een en het ander. Zonnig is haast elk gezicht. Alleen het mijne is dat niet.

Een jonge vrouw die de vrolijkheid zelve speelt, maar dan met complete overacting, stapt op me af en ik zet me schrap.

Wat ze ook zal vragen, ik heb er ofwel geen tijd ofwel geen geld voor.

Dag meneer, als je op dit moment een kindje zou kunnen redden, zou je dat dan doen?

Mogelijk heb ik de vraag niet goed verstaan want ze reageert gechoqueerd wanneer ik zeg dat ik dat absoluut niet zou willen.

Ik laat haar in haar met stomheid verslagen moment waardig en beweeg me verder richting Meirbrug. Pas ettelijke seconden later besef ik wat ze me echt had gevraagd. Allicht zou daarna nog een vraag zijn gevolgd, eentje waarvoor ik noch tijd noch geld zou hebben. Hoewel tijd heb ik veel en geld heb ik geen.

Dag meneer, als je op dit moment een kindje zou kunnen krijgen, zou je dat dan doen?

Zoiets. Dacht ik.

Het complete gebrek aan een kinderwens zou menig mens tot in het diepst van z’n zijn schokken maar dit is overdrijven. Maar blijkbaar ging het dus om kinderlevens redden. En nu ben ik de klootzak. Waar ik ook ga of sta, reis of blijf, lig of zit, ik ben altijd de klootzak. Soms ook de goedzak. Geen middenweg mogelijk in mijn banale leven.

Dat dasloze, zaadloze, kwalloze leven. Dat leven waarin iedereen, zonder enige uitzondering, lijdt. De ene al intenser dan de andere. De andere al gewilliger dan de een.

Welk leven te kiezen. De blauwe of de rode pil. Krimpen of groeien. Of dezelfde gestalte. Altijd maar weer diezelfde gestalte. Tot in den treure.

Ik weet het niet.

Ik weet ook niet of dit de juiste vraag is.

Ik weet zelfs niet of eender welke vraag aan de orde is.

Of er orde is.

Of er is.

Existeer ik?

Lijd ik?

Denk ik?

Het kan me eigenlijk niet schelen.