maandag 8 september 2014

Quargentaine

Het land leeft in de spieren van onze tong,
In de grijze massa tussen lip 

                           en oorschelp,
Waar het nog net de tijd voor metamorfose
Van metafoor
Tot metafoor.

Meer ambitie valt er niet te winnen
Uit gehaaste historische heling.
Ons land leeft slechts in klanken,
Nu we onverhoeds verbannen.

Onze vloeken hakken enkel
Op verveelde oren in.
In dit averechts aquarium
Worden revoluties vroegtijdig gedempt
Door de vloeibare discretie
Van de oceaan.

En de onderzeeër
Glijdt
Weg
In de
Kantlijnen                                                            van                                                   schoolboeken,
Duikt
Onder
In
O N M E T E L I J K E   I R R E L E V A N T I E .

De bemanning slijpt messen en herinneringen bij.
Een spookregering zonder wetten, zonder leiders,
Zonder 
                                      vaste grond
                                                  onder          onze                                        vogelvrije
                                                                                                                       voeten.

Slechts door de kracht van taal zijn onze illusies
Meer dan sprookjes voor het slapen gaan.
Aangevoerd door onze ingesloten moed
Lijken ze de kracht te o n   t   s       n        a          p       p             e                      n
Aan onze geheime
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||Quarantaine|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
In het zeerijk van Poseidon,
Waar ons land niet eens bestaat.


Drawing by Zak Smith

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen