Ook in Café Boekowski trapten we het Ballonnenvrees-jaar al in januari af. Het werd een kleine, knusse editie, al stak de vuist van verontwaardiging wel haast permanent in de lucht. Het zijn woeste tijden. Uit haar te verschijnen bundel De overstroming las Beatrijs Deneckere onder meer 'Zekerheid', 'Oud nieuws' en 'Bloednieuw'. Haar nieuw werk bracht vuurwerk. Wat als alle leiders vaker dansten? Ze pleitte voor empathie en vergeving en brak een lans voor de Iraanse vrouw. Met 'Bowling For Brussels' koos de Kortrijkzaan Rafael Cobos Rodriguez voor de frontale aanval en haalde de Belgische pers en politiek door de shredder. Voor alle zeven de grote partijen had hij een schitterende rant klaar, vertrekkende van hun verkiezingsslogans uit 2024. Ze zijn spijtig genoeg nog steeds relevant. Als uitsmijter had hij het gedicht 'Atlantis' bij.
Kibi Puati Nelen host en organiseert dit voorjaar het Oostendse festival Congo aan Zee. Reclame maken zou de rode draad doorheen zijn set worden, en dat deed hij in dit geval met 'Gebalde vuist', een gedicht over een Congolees kunstwerk waarop de vuist van Black Power is gebaseerd. Met 'Onzeker, dus mens' kwam de humanist in hem naar boven. De gewezen stadsdichter eindigde met 'Liefde', zwoel zwelgend in al die alliteraties. Meer verzet met Lebuïn D'Haese, die uit zijn kersverse bundel het gedicht 'Dichters' dichtte. Zijn stad schemert wel eens door in zijn geëngageerde gedichten, al neemt hij ons even goed mee naar Gaza of Aït-Ben-Haddou.
Dichter-singer-songwriter Friso Woudstra bracht een beklijvende set op de akoestische gitaar. Zo was 'Ik en mijn kakkerlak' een intiem en best grappig liedje. Het weemoedige 'De zonnevogels' was zijn persoonlijke favoriet, en we snapten waarom, wat een ontroerende riff, en wat een mooie zin is, "Wees met mij puur goud vandaag." Tussendoor las Friso zijn oorlogsgedicht 'Heimwee' voor. Ja, zelfs Friso pleegde een klein beetje verzet, het onofficiële thema van de avond. 'Uit eten' is dan weer eerder tragikomisch, en zeker een publieksfavoriet. Zo wist hij altijd te raken met een levenswijsheid hier, een eerbetoon daar, of zelfs af en toe een meta-knipoogje. 'Landje van weleer' ging over het Nederland van zijn grootmoeder, en ook 'Diertje van de nacht' en 'M'n kleintje, m'n duifje' raakten een gevoelige snaar.
Op de korte open mic maakte Gert Vanlerberghe tot tweemaal toe een einde aan het huidige presidentschap, eenmaal met Heiligentekst 'Iedereen Joris' en dan ook nog met een a capella-versie van zijn protestnummer 'Oranje slak'. Twee keer vermorzeld. Nancy Lahaye las een onthaastend gedicht voor, en ook eentje over haar zielsverwant, en in de sfeer van de avond iets over de gruwel in de wereld anno nu. Marzena Lesinska had een roadtripgedicht en een wintergedicht bij. Gust Peeters las het nagelnieuwe sonnet 'Verlies mij maar' en de vertaling van de tekst 'Do Not Stand By My Grave'. Het was een pakkend slot van een mooie avond poëzie. Heel graag zie ik jullie weer op 12 februari in Het Maanlicht (Maandrang) en op 18 maart in Café Boekowski, voor nog twee late winterse edities, met hopelijk de kiem van een lente in alle betekenissen van het woord.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten