NovemberVers

 

In november tracht ik, net als heel wat andere dichters, elke dag iets op papier te zetten. Meestal sleutel ik aan mijn manuscript, maar soms komt er ook een gedicht uit. De langere gedichten krijgen een apart bericht, je vindt de links hieronder. Verder naar beneden volgen de korte gedichten, tussendoortjes en andere tekstflarden.

 

1 november 

2 november 

Aura 

5 november 

Polyphemus 

Aznavour 

Den Trasser 

 

 

Grens gevallen

 

Grenzen bestaan niet

want de mens is zwak

en de wil is sterk.

Een job is maar een job

maar een leven is de moeite

om gevolg aan te geven,

op te waarderen,

met wapens te verdedigen,

je leven te riskeren.

Leven is het waard

om er je leven voor te wagen.

En grenzen zijn er op papier

maar ik zie enkel hekken

en soldaten met motivatiegebrek.

Dus heel wat kaki tussen mij

en de voortzetting van mij.

Heel wat kaki in de weg

en ik heb geen zin om aan

mijn aftiteling te beginnen.

Ik leef en ik zal overleven

daar voorbij dat hek.

En wee elke kaki paljas

die mij dat ontzegt.

Ye

Jesus walks

Jesus stumbles and falls... again

writes a couple more masturbatory bars

about how Jesus means love

and goes and does the opposite thing

Griekse tragedie

 

als gezin zijn mijn onderburen al jaren failliet

jammer voor mij weten ze dat zelf nog niet

Rivers of brave

 

Braverman

when did you learn to speak

so fluently Enoch

as you evoke the invasion

I can see rivers of blood come to life

Braverman

there is no story

told by a Tory

that I can relate to

it says nothing about me

and about my life

let alone the 99% on the street

Braverman

for all the sadness you have caused

know that the primary cause

has always been the Old Blighty

wreaking havoc on the rest of the world

the cruel vilayati

falling back behind

borders of wire and concrete

speaking of invasion

 

no Tory should tell the story of invasion

qatar

een goal voor grof geld

mensenrechten buitenspel

maar geen penalty's

je koopt een wk

en men hoopt op een doofpot

brood en spelen werkt

boycot en kijk niet

de bal lag nooit in ons kamp

monddood wegzappen

a skullfull of jazz a day

keeps the shrink away 

 

 

one love  one love  one love  one love  one love

qatar: le mal médit

one love  one love  one love  one love  one love

 

 

BORDO

 

Franky en zijn woeste capriolen

Franky de vermomde stoorzender

Franky de stiekeme saboteur

Franky had geen sidekicks nodig

Franky Bordo's one-man show

altijd aanwezige Franky

tot hij dat niet meer was

 

de glans in Gentse ogen

je ziel op doek geplengd

maar ergens tussen Dampoort en Rabot

het leven uit waggelen,

zoals iedereen, dat lukte je niet

nee, het moést cartoonesk

zoals een waar artiest dat doet

een slotacte de résistance

waarover we ons zullen blijven verbazen

Droef is november

maar in Gran Canaria doorgaans niet

daar zoek je de zee en een zuchtje zomer

maar niet om er te sterven

palmbomen moeten je nu uitwuiven

met hun tragisch gebrek aan tristesse

verdomme toch, Franky

en zo gaf je de punk terug aan de poëzie

dwong ze ergens een Gentse goot in

daar waar ze thuishoort

het leven die uitgerekend jou een loer draait

het is werkelijk niet te bevatten

Franky, doe je Jack de groeten van me?

jullie twee weer samen, wie heeft dat nou weer bedacht?

laat nog iets heel van waar je ook bent

 

 

SLO

 

Een groene auto met de letters SLO in het kenteken naast de nummerplaat houdt abrupt halt op de rijbaan. De bestuurder draait haar raampje naar beneden. In het Engels: dat ze nieuw zijn in de stad en zich afvragen waar de Grote Kauwenberg zich ergens schuilhoudt. Ik leg het gezin van vier uit het oosten de weg uit, en niet zo bekend met landcodes, vraag ik hen, "Bratislava? Ljubljana?"

"Antwerpen Stad", antwoordt de moeder lachend. "En de rest is parking."

 

 

Boerenbedrog

 

Het vee dat men binnenkort doodt

voor steak in onze mond

dat is - zo zegt men - nu  in nood

want wolven waren rond.

 

Geen schutting en geen klem werkt nog,

geen hond die naar hen blaft.

De oplossing voor dit bedrog:

knal al die boeren af.

Polyphemus

To W.W.

 

Geef mij het ego van de chemieleraar met de carrièreswitch van de eeuw

maar met voldoende interesse in natuurdocumentaires

om wijselijk tot het einde te kijken, en stapels lijken te vermijden in mijn hoofd.

 

En los mijn twijfels op in fluorwaterstofzuur, laat achterdocht met methwolken wegdrijven,

of graaf een put in de woestijn om me van faaldwang te bevrijden.

 

Dan stapel ik succesjes op elkaar zoals een bed van bankbiljetten

en was ik snel mijn ziel wit tot ik blaak van vervaardigd zelfvertrouwen.

Zeg mijn naam. Ik ben Niemand niet.

 

Kom thee drinken met mij. Steviavast zal blijken wie ik vertrouwen kan.

Neem dan een duik in mijn zwembad en vernietig het bewijs dat vanuit de diepte naar mij staart.

5 november

een op ons netvlies ingebouwde instafilter - black mirror

die alles netjes in een film van waas schikt

 

dronken mensen

dansende mensen 

 

met tranen in de ogen Mr. Brightside meekwelen

in verrukt verzet tegen verzuring

 

wij zijn speelgoed

kneden huiden als deeg

rillend in ons lavazweet

kijken naar de dansvloer

als naar een andere planeet

 

tot de stoffen zijn uitgewerkt

en de koets gewoon weer een pompoen

 

dan is het waaien door de vroege morgen

de stad gedempt maar niet voor lang meer

 

vannacht droegen wij, vorst en vorstin,

een gouden kroon, groot genoeg, niet té

 

want met een kroon een maat te groot

sluit je je hoofd op in een kooi

Aura

Laat de bomma met rust.

Dat mens heeft zeer.

 

Zoals een baardagame

in stilte lijden

 

naast hardnekkig kinderkabaal,

vergroeien met de zwangere lucht

 

die haar stekels omfloerst,

opzettelijk opgezet tegen

 

haar exponentiële kroost,

een onbereikbaar jeuken.

 

Zo bestaat ze in meer gestalte

dan wij haar bedenken kunnen.

 

 

2 november - Kantelklaar

Ik ben kantelklaar

en zie de rand nog groeven

onder mijn verloren voeten.

 

Ik kijk naar buiten,

het zijn mannen die windowshoppen:

iets om hun schaamte in te soppen.

 

Weinig wijzer glijd ik Brussel binnen,

bedenk een hond achter de knoppen,

labrador of jakhals.

 

Deze trein houdt nog halt

in lege steden met in

bloed gedoopte handen

 

en niemand veel geweten,

er is altijd achteraf,

er is altijd nog de collectieve straf.

 

Met een moreel kompas van beton

en een zelfbeeld van lekkend karton

vergeten wij in niemandskroegen,

 

oefenen er eenzaamheid,

een enkeling volleerd.

Ook woensdag is weer ledig.

 

We dragen allemaal het feestelijke pak

en het masker met de lach,

een orgie van tandplak. 

 

Overstem de moordstemming.

Het dansen van de sater met de fakkel in de hand.

Weet mijn papieren brein veel dat het altijd kantelen kan.

1 november

Vastgesnoerd als een gegijzelde grap,

het lichaam een machteloze vuist.

Roerloos dode uren uitzitten,

de kaak een verlepte croissant.

Het kwelkoord balt

een murw gemept lijf.

Wachten op de vreselijke

bevrijding van de morgen.

De polsen los schud ik weer

de demonen van me af

als een labrador in een plas.

Ook de stad schraapt alle

duivels en monsters weg

maar laat vandaag de dood

nog deinen in ons achterhoofd.

 

Wij hebben de zomer nog niet begraven,

want na augustus kwam september

en na september kwam september,

en in de oevers van de Nete

vermoed ik kiemen van een lente

die we nog niet verwachten.

De bladeren dwarrelen maar

de jas moet weer uit.

Is dit dan november

of meer septemberisering?

 

Een camionette stopt bij de brug,

hond achter het stuur.

Mijn hoofd is een lek springkasteel,

mijn borst zingt een vrolijk lied

dat niet goed afloopt.

Rook de jakhals uit die

te keer gaat in mij.

Meet het braakland tussen

twee oren aan de chaos van de jazz

die als een duivel uit een doosje

door de speakers wordt gespoten.

Overstem de moordstemming,

het dansen van de sater

met de fakkel in de hand.

Weet mijn papieren brein veel

dat het altijd kantelen kan.

 

In de zon op het plein bij de pinnemutskerk

weet ik: er is enkel nog november.

En zal mijn borst piepen of kraken

als ze uiteindelijk implodeert?

Welkom in de hel, heet dan het mantra

van een moe gespeeld orkest,

met natte voeten excelleert het

op de helling van mijn geest.

Een najaarswind schreeuwt nog: overleef!

Maar wie op 1 november dweept

met metaforen als een falend springkasteel

kan beter zijn matras verschepen

naar het lorgnet van de storm

en er een boom opzetten over

hoe de leegstand daar begon.

 

Het leven is een doos krijtjes in vele kleuren

maar ooit geldt op = op.

En op feestdagen als deze denkt men

wat vaker aan de dag waarop dit alles stopt.

Je zegt: het rijmt niet,

en slaat me met je vuist in het gezicht.

Blijf hier nog even aan de ketting,

in ons bed van waaruit je

al de kieren en de barsten

in de wereld nog niet ziet.

Want de kerker tussen lakens is je thuis

en daarbuiten zal de herfst

weldra de zege gaan opeisen

na een tergend trage strijd,

die van de vergankelijkheid.

Ballonnenvrees 28 oktober 2022

Drie maanden na onze passage op de Gentse Feesten zit Ballonnenvrees weer gewoon in Café Boekowski, voor een zwoele poëzieavond waarbij de deur gewoon kan open staan - het is warm in de staart van oktober. Janan Daniëls luidt alvast het Halloweenweekend in met een tekst over een taxichauffeur en een oude vrouw in rouw. Dit verhaal, dat zich op Kreta afspeelt, werd mondeling in haar familie doorgegeven. Hiervoor vroeg ze of alle lichten uit mochten, wat voor een extra griezelig effect zorgde. Met pp50 willen Gust Peeters en Gert Vanlerberghe de pink poets, die hun collectief exact 50 jaar geleden hebben opgericht, weer in de kijker zetten. Gedichten van de voornaamste pink poets passeerden de revue: Bartosik, Jespers, Lowland, Snoek, Pernath, van Bruggen, Conrad, Spillemaeckers. Vooral de beeldende kracht en de zorg voor esthetiek die van de poëzie uitgaan, vallen op.

Tijd voor muziek. Nabil Khazzaka is terug met een knappe ep, waaruit we meteen de twee singles krijgen. De videoclips spelen op de achtergrond terwijl hij onze aandacht grijpt met het dreigende 'I am the shark'. Met 'Golden boy', een catchy banger met drum 'n' bass-basis, kan het publiek niet blijven stilzitten. Muisstil wordt het in Café Boekowski wanneer Nabil zich aan de piano zet voor het instrumentale 'Per aspera ad astra', een eerbetoon aan de ruimtevaart, met knappe visuals op het scherm. Tot slot verrast hij ons met 'Out of the box', een lekker popnummer waarin hij in duet gaat met zijn virtuele, achter hem op het scherm geprojecteerd. Met Nabil Khazzaka op Ballonnenvrees weet je nooit wat je kan verwachten, maar altijd opnieuw weet hij ons te intrigeren.

Na de pauze krijgen we van Emilie Pariel een lijst van dingen waar ze over nadenkt. Het resultaat is een verrassende, ontroerende, hilarische, razend actuele opsomming, van de oorlog in Oekraïne tot de blind date met een oranje meisje. Hierop volgt een ijzersterk metagedicht over gestalte en de kleur wit, speels en precies, met nog een zelfbewuste verwijzing naar Heidegger op de koop toe. Met deze twee teksten toont ze zich meester van het uitgesponnen gedicht. Parkaparaplu, dat is de sensatie rond Emma Rotsaert en Geert Vanbever. Hun drumtracks en beats lieten ze thuis. De Nederlandstalige new wave werd gepresenteerd als 'gedichtjes', en de spectaculaire frontvrouw die Emma is schreeuwde ze over Geerts vettige, in motorolie gedrenkte basgitaar. Zo kregen we 'Mijn eenzaamheid' en 'De dood van een tuinkabouter', weliswaar minder dansbaar, maar net zo overtuigend.

Bart strijdt binnenkort mee voor de titel van Belgisch slampioen. Zijn set op Ballonnenvrees opende hij met een metaslam. Met de eerlijke tekst over de duivel die hem met OCD opzadelt geeft hij een prachtige eerlijke inkijk in deze stoornis. Zijn kenmerk is waanzinnig strakke en ritmische versregels, en met dit voorsmaakje voor het BK toonde hij opnieuw dat hij een performer is om rekening mee te houden op zulke wedstrijden. IJzersterk. Afsluiter met een derde streepje muziek. De Spoel bracht dit jaar een bloedmooie ep uit. We kregen uit dit Trager leven dan ook ineens alle vier de nummers, waaronder een vertaling van een nummer van Kris Kristofferson. In de afsluiter bezong Tom zijn liefde voor Liverpool, het Antwerpen van Engeland. En zo toonde hij dat zijn prachtig gearrangeerde nummers ook solo overeind blijven.

Een wat bizarre en gehaaste open mic, want het was al bijzonder laat geworden. Lieven Bax maakt reclame voor een nieuw evenement. Pierrette COffrée vertolkt het leiden van een constipatie. Sebastien Roth las een vertaald verhaal over München eind jaren '90, met de alomtegenwoordige technocultuur. Joanna Madclone leerde ons onzichtbaar aanwezig zijn, met een knipoogje naar James Bond. Voor een ander gedicht liet ze zich inspireren door een trouwfoto van haar ouders, en verder kregen we nog 'Kruipend verlangen'. Herman De Greve liet zijn straffe slamtekst voorafgaan aan een mantra voor een gestresseerde presentator. Waarvoor dank, al helpt de cider ook wat. Meer heerlijke heibel met Kibi Puati Nelen, en zijn Proza-kgedicht. Hij verscheen op kousenvoeten, omdat hij zijn nieuwe Adidassen wilde showen. Hij liet ze even rondgaan in het publiek. Tot slot Vanessa Daniëls met haar na-nazomergedicht en, zoals steeds, prachtige beelden. Gedichten om in weg te dromen. En met Daniëls is de cirkel rond.

 

Bedankt iedereen die er was. Wij zien elkaar weer op 26 november in Café Boekowski, voor alweer een spetterende editie!

 

Foto's: Emilie Pariel en Gert Vanlerberghe - die van Gust Peeters volgen

De Heren van de Muizenstraat

De Heren van de Muizenstraat

negeren nee in alle talen.

Baltsgedrag op elke straathoek

als van een pauw zonder sierstaart.

Casanova's van de Wibra of

macho's met een putgeur.

Een nee weerklinkt als ja

in geconditioneerde oren.

Ja, maar het is hun cultuur.

Dat weiger ik te geloven.

 

Het instinct van de jacht,

hun biotoop de nacht,

hun prooi de moedige vrouwen

die er ook niet aan kunnen doen.

Zijn wonen ook nu eenmaal hier.

Oortjes als minuscule reddingsboeien,

muziek als schokdemper.

En hopen dat het nooit verder.

 

Op het bureau een geüniformeerde

blik vol vraagtekens. Wat had je aan?

Wat deed je daar in dat reservaat?

Stalking? Dat is toch betwistbaar

in deze specifieke context.

Eentje voor de statistieken. Hou moed.

Loop in 't vervolg dat blokje om

en mijd het plein. Dat doen wij ook.

Uw vriend, uw rots, uw blauw verzuim.

 

Hey meisje, meisje, trouw met mij.

Mijn vingers jeuken, weer veel tastzin,

en ik weet weer geen blijf

met mijn aanwezigheid.

Flavours of the month

So many brand new singles for autumn moods. First of all, there is the unexpected comeback of Algiers, and their latest single immediately popped up at #1. Nice collab with Billy Woods and Backxwash, making this another great hybrid song. Arctic Monkeys will release their seventh studio album The Car soon, and the first two singles have really divided their fan base. Well, I liked them. Other artists that feature twice in this month's list are Björk, The Lounge Society and King Gizzard & the Lizard Wizard, whose two latest singles are insane. And LCD Soundsystem is back with a worthy banger.

 

1. Algiers feat. Billy Woods & Backxwash - Bite Back
2. TUKAN - Scuba
3. Arctic Monkeys - Body Paint
4. Red Hot Chili Peppers - Eddie
5. The Lounge Society - Remains
6. Daan - Western
7. King Gizzard & the Lizard Wizard - Iron Lung
8. LCD Soundsystem - New Body Rhumba
9. The Clockworks - Advertise Me
10. The Murder Capital - A Thousand Lives
11. The Comet Is Coming - TECHNICOLOUR
12. GOAT - Under No Nation
13. King Gizzard & the Lizard Wizard - Ice V
14. Editors - Picturesque
15. Björk - ovule
16. Warhaus - Desire
17. Kendrick Lamar - The Heart Part 5
18. Marathon - Age
19. Björk - ancestress
20. Gorillaz feat. Tame Impala & Bootie Brown - New Gold
21. WITCH - Waile
22. Arctic Monkeys - There'd Better Be a Mirrorball
23. Lagüna - The Other Store
24. Joey Valence & Brae - TANAKA
25. Connie Constance - Mood Hoover
26. Brutus - Victoria
27. Poté - Say Too Much
28. The Lounge Society - No Driver
29. Fever Ray - What They Call Us
30. The Black Box Revelation - Wrecking Bed Posts
    

Castorp

Floating between a decent past and an unknown future.

Feels like my head is spinning in these wuthering heights.

Here rules a different dimension of time,

like smoke on a glacier trying to escape the ice.

I'm urging my nephew to leave this place behind.

The walls can barely fend off the coughs of death.

In a bed where someone recently passed away,

staring at the ceiling: clutching my health.

 

A door slams shut, a pneumonic whistle.

My heart is pounding, like a maniac,

the floor keeps dancing, tidal river.

Pale green skin, no intention to stay here

amidst fragile souls living horizontal lives,

but my bones are brittle, like putty,

headaches, nosebleeds, nausea, cold sweat.

 

I feel like an old man, forever trapped on this mountain.

Once again I'm enthralled by Kyrgyz eyes,

my head in the clouds, devoured by fever.

The doctor says, "You need to lie down

and stay for much longer.

Fortunately you've got a talent for sickness."

A talent for doing nothing at all.

 

Thunderstruck and lightning like a spy

looking inside me, the red bulb a vicious threat.

There is a fire, there's an earthquake.

Look deep into my fleshless bones,

my pale green fragile soul.

This is what we all look like a hundred years from now.

 

We experience time like an abandoned child.

Weeks turn into months, months turn into years.

And she crawls inside my head and rattles my tear ducts.

She slashes and stabs at my heart, making

flesh wounds, promoted to art.

She holds me enslaved, I'm a puppet

attached to her strings.

 

And I'm dancing, dancing,

yes, I'm dancing, dancing.

There is no time, there is no mind,

only the body, our sick, sick bodies.

 

And we're dancing, dancing,

yes, we're dancing, dancing.

All the moribundi are dancing,

yes, they all dance the dance of death.

 

Bring them flowers, light a candle,

make conversation, they shall not be forgotten.

Drink with them, share a light meal,

take them to the movies and make their eyes

flicker with glee, keep dancing, dancing,

they shall not be forgotten.

 

Visit a cemetery, shiver in the cold.

An empty grave, waiting in the snow.

They shall not be forgotten.

Can I borrow your pencil?

Do I know you from a painting?

 

A door slams shut in my heart when you leave

and I dwell in memories of you the way you dwell in me.

You left a picture of your soul: flesh and bones.

A yearning that shall not be forgotten.

 

Everybody's leaving and they're trying to snatch me away.

They're coming up the mountain, they fail.

I have earned my freedom now, I will stay.

Just a few more months or a couple of years.

Maybe! Waiting for her to come back,

to come back to me.

 

I saw your face in the snow one day,

kept pushing myself until I almost froze to death.

What is the relevance of time? When did my nephew die?

When did I get another chance

to look into these Kyrgyz eyes?

Who did she bring with her? A king or a fool?

A captain. A venomous kiss. We're only human.

 

There is a huge gap inside me, fill it with cards

and music. Talk to the dead, evoke visions

in my head and fill the room with glee.

When did all these things happen on the mountain of sin?

Gossip, violence, suicide.

 

Thunderstruck and lightning, war is now inside me.

It's been ages since I last read a paper, head in the clouds.

War is all around me, nothing else matters.

War is all around me, nothing else matters.

 

And we're dancing, dancing,

yes, we're dancing, dancing.

War is all around us,

but we're dancing, dancing.