In juni hebben we de 150e editie van Ballonnenvrees al goed gevierd in Het Maanlicht. Zo had Gust heel wat fijne verrassingen voor Gert beraamd. Er waren smeltende ijsjes, want het was middenin de eerste hittegolf van de zomer te warm voor taart. Gisteren was er dan de 151e editie, en tevens de opener van een nieuw seizoen vol edities van Ballonnenvrees. Er was taart. Er was veel taart. Er was eigenlijk ontzettend veel taart. We konden de taart hebben én eten. Ook kreeg Gert van Gust een theekop thema Ballonnenvrees. Nogmaals waarvoor heel erg veel dank! Gert Vanlerberghe is wat verder gegaan op het elan van de Heiligenteksten (al kregen we nog 'Januariusblues' ter ere van Januarius van Benevento) en presenteerde voor het eerst het wel heel compacte politieke pamflet 'v u u r a a l', een meertalige en meervoudige fuck you aan het adres van de huidige beleidsmakers. Leef! De eerste echte gast van de avond was Thalia Wouters, die zowel politiek als persoonlijk ging met het aangrijpende 'Het is gebeurd'. Jo Stoop, kersvers stadsdichter van Kasterlee, dichtte over zijn eigen schaduw en over de woorden die hij ons gaf. We kregen kleine alledaagse gepolijste gedichten om stil van te worden.
Ook de Turnhoutse stadsdichter Erica Smits was er weer bij. Ze nam ons mee naar Lissabon en liet de fado klinken aan de oever van de Taag. Met 'Pining Trees' ging ze over naar het Engels. Haar upbeat caloriegedicht is een hit in wording. Al wist ze vooral als geen ander te ontroeren. Binnenkort kan u op Erfgoeddag mee wandelen met 'Stadsoren', de wandeling van Margot Otten. Vanavond bracht ze onder meer 'Contrasten', een ontroerend relaas doorheen de maanden. In Tasjkent zag ze de zonsverduistering (niet) en Herman Van Veen inspireerde tot een gedicht. Synaps, dat is de lichtjes betoverende samenwerking tussen dichter Annika Cannaerts en gitarist Geert Van Eynde ofwel Metafooraap. We genoten van de mariage van atmosferische jazzy gitaar en mysterieuze woorden die samen de apocalyps trachtten te bezweren. Lichaam, asfalt en natuur raakten verstrengeld. We ontmoetten de vriendelijke zwarte walvis en de rode zwaan. En vogels zeilden over de maan, tot alle lichtjes waren gedoofd.
Op een volle open mic kregen we van Kathleen Boogmans de gedichten 'Nog niet' en het driedelige eerbetoon aan Johanna Pas genaamd 'De onverwachten'. Felix Sandon haalde onder meer zijn watergedicht nog eens boven. Manu Gabriëls bracht een bevlogen performence, als bezeten door een banshee. Sanne Leenders had enkele rake gedichten bij ter gelegenheid van Werelddag Suïcidepreventie. Metafooraap kwam nog eens terug met enkele kortgedichten met spectaculaire woordspelingen - de lach en de traan. Kwinten stond voor het eerst op een podium met zijn akoestische gitaar. Met een knappe indiesong die zo op de radio kan, zorgde hij deze avond voor de gevoelige snaar.
U was erbij en net daarom was het zo'n mooie memorabele avond. We gaan er voor best wel wat weken tussenuit maar op 21 oktober kan u opnieuw naar Ballonnenvrees in Café Boekowski en op 29 oktober naar Het Maanlicht. Bedankt Mechelen. We zien elkaar gauw.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten