voor C.B.
de verveling bijt
ik lepel angst uit op de rand
van mijn spijkerbed
kraak mijn brein op Baudelaire
spreek edelstenen en gebaar van goud
met een diamanten blik
herschik ik spiegels
voed de demon bladzijden
die bulken van bedrog
zij schrokt ze op
de leugens waarin de wereld
zich verslikte
door mij neergepend
met vingers door duivels gedreven
in mijn verleiding ril ik tussen borsten
in mijn kwelling staar ik
met versteende oogleden
in mijn hel kwijn ik onlesbaar
bij een fontein van bloed of van wijn
begraaf de waanzin
of werp haar in de afgrond
voer voor wie nooit leest
maar nu eenmaal niets
anders meer om handen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten