November is als vanouds een sombere maand maar dankzij Vanessa Daniëls en Creatief Schrijven al sinds enkele jaren op z'n minst een sombere schrijfmaand. Ook dit jaar doe ik mee met deze uitdaging om elke dag wat te schrijven, en net als vorig jaar doe ik dat met een aanloop van de afgelopen weken, waarin hier en daar een gedicht tot stand kwam (gedichten 2, 3, 4 en 5 zijn dus van voor november). Maar eerst een gedicht van 1 november zelf. Oktober begon in een van de diepste kloven ter wereld. November op de kazematten van Maastricht.
Maastricht slaapt uit
La Meuse tikt zachtjes tegen de treden van het Waterpoortje.
De maashagedis verkeert nog in een vredige slaap.
Ook de soezende Servaas heeft het laat gemaakt vannacht,
zijn dagelijkse koffie reeds koud op het aanrecht van Zondag.
De zotskap van Momos hangt nog aan de haak.
Hij feest enkel in zoete dromen,
net zoals D'Artagnan heeft postgevat in bed,
zijn sabel en laarzen in haast afgelegd,
alle plannen tot vechten weer eens uitgesteld.
In dit vroege ochtenduur worden nog geen
ogen geopend, laat staan verdragen gesloten.
Geis danst nog niet Op de Thermen.
Geen schipper lonkt al naar de boezem van Marie.
Tot Jupiter noch Stella Maris wordt nu al gebeden.
Vlaaien liggen onaangeroerd op het aanrecht van de molen.
Niemand drinkt nu gerstebier bij sloten.
Geen hond die door het Vagevuur waadt
of zich al op het Vrijthof waagt.
Henric is nog niet op de been.
De Jeker stroomt nog nergens heen.
In de Helpoort legde ledig Mariken
haar hoofd op een oorkussen te rusten.
Geen naamloos zweet van zwoegers,
geen onthoofde paters, helemaal niets,
en haat noch nijd, arbeid noch vlijt.
Dit is Maastricht. Ontbijt kan nog de hele dag.
Dus ik steel
een robot is geen vriend
bezin eer je een app bemint
verzanding van je brein
niets kiemt in de woestijn
je nepkennis is moord
je nepvernuft is watersnood
je neptalent plagiaat
je nepopinie gaar gekookte haat
jij intellectvandaal
je plundert op de grootste schaal
je etaleert een lacune
je oreer van op een gesloopte bühne
artificieel
ik denk dus ik steel
(echte kunst door David Lynch)
Ceci n'est pas une oreille
De kogel zagen we al jaren komen.
Code oranje was al tien jaar code rood.
De clown niet grappig, maar het nooit geweest,
een miljonair die vanuit het riool ongeschoolden
toefluistert hoe prettig het daar wel is,
hoe democratie een valstrik
maar een handig vehikel is.
Wegwerpmensenrechten en de ruïne van diversiteit.
Een miljardair die je vertelt dat mensen op de vlucht
de ware dreiging zijn.
Al tachtig jaar had de vijand
niet meer zo'n duidelijk gelaat
De bokkensprongen van de koningnar
brengen iedereen in gevaar.
Zijn leger is schatplichtig
aan een duistere periode.
De nazi's werden niet verslagen
met wat gebalde woorden.
Dat deed men met kogels.
De lente komt. Het ijs zal smelten.
En zoniet dan kan een MK.45 een handje helpen.
Platzak
geen geld bij de bank
geen geld in mijn sok
geen geld voor de drank
geen geld voor gegok
geen geld in mijn zak
geen geld in de kluis
geen geld meer voor crack
ik heb geen geld meer in huis
er is geen geld voor drugs
ik trek de leegte niet
verdun verpulverd glas met een snuifje speed
er is geen geld voor drugs
ik zit weer aan mijn limiet
kweek dovenetel als substituut voor weed
met een waardeloze bankkaart en een opgerold biljet
van Monopoli zet ik mij aan een lijntje pizzadeeg
voor een psychedelische trip lik ik zwarte schimmel van het toilet
eet vliegenzwam in microdosis - ik ben de stoortnisstrateeg
er is geen geld voor drugs
ik trek de leegte niet
verdun verpulverd glas met een snuifje speed
er is geen geld voor drugs
ik zit weer aan mijn limiet
kweek dovenetel als substituut voor weed
wat zijn drugs? een filosofische benadering is saai
ook zonder poen word ik stoned, zelfs zonder floes ben ik high
de bruine suiker waarover Jagger en zijn rollende stenen zingen
koop ik in de Lidl, ik snoep tot al mijn aders springen
trippen op viltstiften
ik zie flou van die glue
week van bleekmiddel
ik doe al mijn ogen toe
Carolorood - zomer 1914
kniediep in rivierrode velden
sombersamberverstopping
omhulsels van uniformhuid
aan overkant gelijk
drijft lethelijk de oorlogsdrift
door de maas vangnet
tot ook soldaten stinken
tot ministerieburelen
op vloeren van ivoor
de vijand vocht en zond
de dood in opengebroken hoogovens
en velden rivierrood
"People could put up with being bitten by a wolf but what properly riled them was a bite from a sheep." - James Joyce - Ulysses
Actuhaiku's
Gebuisd
zelfs als bloedzuiger
onvoldoende als verdict
schuld van een ander?
