over gebroken zeegeld
wandel ik de eeuwigheid in
verbrijzelde kribbe van Venus
navelloos net als Eva
in trots ritme pikkelen
zinken in de zon
een vlammenzwaard
sandalen zakkend
geultenen wassend
in zeewier uitgezaaid
met spijt gezandstraald
wat braakt de vloed uit vandaag
honden materialiseren aan de einder
pijn is ver weg maar gauw
hun flitsende hoektanden in close-up
tongen als rode lappen die lekken van trek
waarschuwing uit wanhoop of roedeldrang
klaar om eenzame wandelaars te verscheuren
plank in het zand
slap als een slang
hou ze op afstand
strandlopers of scholeksters
zwermen weg van de plas
plank in het zand
slap als een slang
nooit opgeraapt
waf blaf echo als applaus
in decrescendo nog wanneer
gevederde schaduwen, eindig,
in eeuwigheid verdwenen
en ik blaasbalg van schrik en voeg bij
snotgroen water die klare witte wijn uit mijn
💕
BeantwoordenVerwijderen