Zelfs tijdens een hittegolf is er Ballonnenvrees. En die in Café Boekowski was er weer eentje voor in de geschiedenisboeken. Gert Vanlerberghe bond samen met de heilige Hiëronymus de strijd aan tegen artificiële intelligentie. De eerste gast was niemand minder dan Pom Wolff, een instituut. Hij kwam helemaal uit Amsterdam voor een set vol baldadige gedichten als kopstoten. Pom daverde en dreunde doorheen zijn set, en "het soort vrede waarin ze honden te drogen hangen" is dan zo'n regel die nazindert, maar niet lang, want daar was alweer een nieuw gedicht dat onze verbeelding als taart aansneed. Hij blafte zijn woorden die als kogels tussen onze oren vlogen, al sloot hij teder af. Cleo Klapholz had Salvador Dali's Sint-Antonius tientalen keren afgedrukt op een meterslange scroll en die in het café afgerold, met Gert als assistent. Dit is Cleo's heiligentekst, en het is al lang een klassieker. Verder gingen haar vaak speelse gedichten over ouderschap, over haar stad, en af en toe was er zelfs publieksparticipatie. Zo ging ze al improviserend met de koekjestrommel rond. Wie zei er dat poëzie saai moest zijn?
Club Faraday is een collectief dat meerstemmige kleinkunst en muziektheater maakt en vanavond speciaal voor Ballonnenvrees kwam try-outen. In op met gitaar, cajon en klarinet liedjes passeerde af en toe spoken word, een flinke scheut humor, maar ook ontroering was op de afspraak. We nummers hadden titels zoals 'Liedje over licht' en 'Over Kerst', maar onze favorieten gingen over alle tinten beige sokken bij de Veritas of over OnlyFans (een hilarische 'Centerfold'-hertaling). Club Faraday, dat is de lichtjes geniale Kobe Ardui, die al onder heel wat gedaantes op Ballonnenvrees stond, en zijn even getalenteerde Gentse kornuiten. Ze spelen de komende maanden een paar keer in Gent. Ga zeker kijken. Ze kregen op Ballonnenvrees alvast een staande ovatie. Na de pauze was er het schreeuwerige optreden van Pieter Jan van Pevenage, die met zijn poëtische hit 'Parkeertoren 58'. Hij belichaamde het spreekwoordelijke schoppen en strelen en dichtte over begijnhoven, fietsen, het Zennegat, noodgenerators, homeopathisch verdunde liefde, de Romboutstoren, en andere typisch Mechelse en wereldse onderwerpen. Even intens was onze eigen Marco Van Dyck, over de gezondheid en de uitzichtloze ziekenhuisgangen. Hij vervloekte al het geweld in de wereld en pleitte voor de liefde in enkele pakkende gedichten.
Headliner en afsluiter van de line-up was Berang, een Mechels singer-songwriter die dit jaar alleen al aan zijn 57e optreden zat. De bezige bij heet Bert Janssens en is best een begrip in Mechelen en omstreken. We kregen nummers als 'Specific Ways Of Being', 'Safe and Satisfied' en het bescheiden hitje 'Does It Ever Get Better' - een oorwurm als er ooit een was. Soms breekbaar, soms headbangend, altijd Berang. Hij gaat nog ontzettend vaak optreden in ons land dus ga zeker eens kijken. Het voltallige Boekowski-publiek heeft hij in elk geval al aan zijn fanclub mogen toevoegen. En dan was er de open mic, zo vol dat we mensen moesten weigeren. Eerst gaf Rabid Jack een overrompeld mini-concert met feestnummers op de akoestische gitaar en een donker randje, en die gingen dan over bier en over marginalen. Daarna zette Mechels dichter Lies Van den Plas zich achter de piano voor een breekbaar liejde dat ons met verstomming sloeg, want zingen en spelen kan ze dus ook al, naast heel goede teksten schrijven.
We mochten De Kloofdichters op Ballonnenvrees verwelkomen, met Jos Halpern op de ukelele en de hartverwarmende hertaling 'Streets Of Antwerp', over daklozen. Annik Vanfraeyenhoven trachtte de kloof tussen arm en rijk met haar gedichten te dichten. Ze kwamen recht uit het hart. Ook Roger De Pauw had enkele gedichten bij, waaronder 'Pratzak'. Jos Halpern bleef nog even staan om Tijl Deconynck te begeleiden bij diens 'Antwerpen wordt wakker', een beklijvend gedicht dat ons uitnodigt een diepe duik te nemen in onze eigen stad. Tot slot bracht Amanda Bos een overtuigende aanklacht tegen de bio-industrie met 'Duizend paar ogen', en een boodschap die nog lang blijft nazinderen, hopelijk tot in onze daden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten