zondag 8 januari 2012

Occupy Antwerp op de nieuwjaarsreceptie

foto: Gert Vanlerberghe

Occupy Antwerp op de Nieuwjaarsreceptie

foto: Sarah Wagemans
Omdat ik me had overslapen, was ik pas een uur later op de nieuwjaarsreceptie van Antwerpen. Er werd al vollen bak Winter De Koninck gedronken en frietjes gegeten, en na een halfuur rondwandelen en me te goed doen aan vegetarische soep en warme chocomelk (als 't Stad de onze niet wil, dan drinken wij die van hen maar), vond ik eindelijk de dames en heren van Occupy Antwerp in de menigte. Aan het begin van de receptie waren ze een roos aan Patrick Janssens gaan geven en hadden ze hem gevraagd om dit jaar wat minder repressief te zijn. Er werden enkele zaken besproken, maar over het algemeen omzeilde de sympathieke burgemeester weer de belangrijkste punten. Ook met Marc Van Peel werd tussen pot en pint gediscussieerd. Alleen Monika De Coninck leek niet bijzonder geïnteresseerd om een conversatie aan te gaan. 
foto: Sarah Wagemans
Dat had ik dus allemaal gemist, helaas. Maar het was nog niet afgelopen. Het werd nog erg gezellig en we spraken verschillende geïnteresseerden aan over wat er allemaal fout gaat in Antwerpen en over onze beweging. Toen we Ludo Van Campenhout zagen passeren, vroegen we hem hoe het nu precies zat met die bomen op de De Keyserlei. Hij antwoordde dat er twee soorten essen waren, waarvan er één al zeker gevoelig is voor een schimmelziekte en de andere waarschijnlijk niet, al zou er uit onderzoek al gebleken zijn dat dat misschien toch het geval was. Ook platanen zouden niet geschikt zijn, aangezien sommige mensen dat niet inheems genoeg zouden vinden. Alsof daar een belangrijke groep van de bevolking zou over vallen. Ook zouden erg veel mensen het zo, zonder de bomen, veel mooier vinden. Want nu kan je het centraal station veel beter zien. Een tiental keer herhaalde hij dat hij een liefhebber van bomen is en er zeker niets tegen heeft, zeker toen we zijn andere argumenten konden weerleggen. Het was opmerkelijk dat we ongeveer op dezelfde plek stonden als waar hij enkele weken geleden werd geïnterviewd en hij tien keer herhaalde dat die bomen dood waren. Hoe meer je als politicus iets herhaalt, hoe minder de iets minder kritische en nog half slapende mensen het geloven, natuurlijk. Dat er plots geen bomen meer zouden komen, zoals dat in de krant stond, daar zou volgens Ludo Van Campenhout niets van waar zijn. Ook vroegen we hem nog over de arrestaties op het Astridplein en tijdens de gemeenteraad, iets waar hij naar eigen zeggen geen voorstander van was en iets wat ook totaal buiten zijn eigen wil was gebeurd. Het was eerder iets dat Patrick Janssens beslist. Dat geloven we graag natuurlijk, maar opmerkelijk genoeg had Patrick Janssens zowel op de gemeenteraad als op de nieuwjaarsreceptie zijn handen ook al in onschuld gewassen hierover. Dan zal het énkel en alléén aan de politie liggen zeker? Natuurlijk...
foto: Sarah Wagemans
Er werd nog wat gepraat, gelachen, een frietje gestoken, en de jongste telgen van de zeescouts zongen drie koningen. We gaven allemaal een bijdrage en vroegen schepen van onderwijs Robert Voorhamme om hetzelfde te doen. Hiervoor kreeg de brave man nog een apart liedje van de kindjes.
foto: Sarah Wagemans
Een geslaagde dag dus, met dialoog tussen politicus en actievoerder, en wie weet wel wat mensen die de prut uit hun ogen hebben gewreven en snappen wat er allemaal gaande is. Al zal zoiets op een nieuwjaarsreceptie vol sympatisanten van Patrick Janssens, die zich volstoppen met frietjes op de maten van de slappe propagandaliedjes van Axl Pelemans die tot vervelens toe door de geluidsboxen klonken, minder voorkomen dan, say, op het De Coninckplein. Onze chocolademelk was trouwens lekkerder. Maar geen kat die daar heeft van mogen proeven.

Gelukkig nieuwjaar!


zaterdag 7 januari 2012

Chocomelk en koekjes voor de politie, onze vriend

Vandaag, 7 januari, hield Occupy Antwerp een zoveelste volksvergadering in Antwerpen, deze keer op het De Coninckplein, waar het sinds kort illegaal is om zelfs maar een pintje te drinken. Ook met meer dan twee man over straat lopen kan een aanleiding tot arrestatie zijn. Hier drie koningen gaan zingen zou dus niet zo'n verstandig idee zijn.

Toen ik aankwam op het plein, was er niet veel volk te bespeuren. Dat kwam, zo bleek later, omdat de politie de aanwezigen had uiteengedreven, met de waarschuwing om de volksvergadering niet te laten plaatsvinden. Het plein was omsingeld door politiewagens en combi's (met draaiende motoren... alles voor een propere stad, niet waar?), hier en daar stonden undercover agenten paraat en er waren ook enkele fietspatrouilles te bespeuren die rondjes in de wijk maakten. Allemaal hielden ze ons in de gaten.
Het grootste deel van de aanwezigen was een café op het plein binnengegaan, waar lekkere, warme chocolademelk werd gemaakt. Die wilden we uitdelen aan iedereen die er trek in had, met een koekje erbij, maar dat werd dus niet toegestaan. In Antwerpen mag je dus niet in groep eten en drinken uitdelen aan de armere bevolking als je dit niet hebt aangevraagd, iets wat je trouwens al zes weken op voorhand moet doen.

Maar we moesten toch iets met de chocomelk doen? We konden dat niet allemaal alleen opdrinken en, aangezien we niet op het plein mochten staan, konden we er ook niemand mee bereiken. De enigen die nog aandacht voor ons hadden was de pers en de politie. Om onze dappere herders van de wet een hart onder de riem te steken, besloten we dan maar om deze hardwerkende mensen chocolademelk en biologische koekjes te gaan brengen. Want ook voor de politie is het koud in de winter. Vol goede bedoelingen gingen we hen in groepjes bekertjes chocomelk en koekjes brengen, maar noch de agenten in de politiewagens, noch de undercover cops, noch de fietsende agenten leken trek te hebben, op één dankbare agent na. Maar zoals ik altijd zeg, als we met een positieve actie zelfs nog maar één persoon blij kunnen maken, dan is die actie geslaagd!

Tot zover de traktatie van Occupy Antwerp. Morgen is het de beurt aan Antwerpen. 't Stad trakteert. Morgen van elf tot twee op de Grote Markt. Om dit gulle, tolerante en hoogst bekwame stadsbestuur te bedanken, zou ik zeggen: allen daarheen! En op A gezondheid!

maandag 2 januari 2012

I don't mind stealing muffins from the maws of senescence

Bijna twee jaar geleden werd Steven De Geynst aangehouden omdat hij twee muffins die niet meer geschikt waren voor verkoop uit een afvalcontainer probeerde te 'stelen'. Hij werd tot zes maanden met uitstel van drie jaar veroordeeld. Hij ging in beroep en morgen, 3 januari 2012, komt zijn zaak weer voor.

Als deze man in de gevangenis een straf voor zoiets banaals moet uitzitten, komt dan volgende week de zaak van de bankiers die gigantische bonussen aan zichzelf uitkeren voor? Of die van de politici die de last van de crisis blijft schuiven op de schouders van de gewone man/vrouw? Is het stelen van muffins die niet eens meer verkocht gingen worden zo'n halsmisdrijf? Geef die man verdorie een standbeeld! Hij redde voedsel van de kaken van verderf en gaf het aan de armen. Een onzelfzuchtige daad die in onze maatschappij blijkbaar op geen begrip kan rekenen.

Dit is onrechtvaardigheid in het kwadraat! Het zoveelste falen van onze justitie! Een al te ruime interpretatie van de term 'diefstal'!

Morgen zullen er heel wat mensen klaar staan om Steven De Geynst een hart onder de riem te steken. Ikzelf kan er helaas niet bij zijn, maar mijn gedachten zijn bij hem. Deze onrechtvaardigheid moet gestopt worden!

Voor meer informatie: http://hermansanja.wordpress.com/2011/12/29/muffin-man-steven-de-geynst-voor-hof-van-beroep-te-gent/

Update: http://www.gva.be/nieuws/binnenland/aid1103535/muffinman-vraagt-de-vrijspraak.aspx

De optocht: http://www.dewereldmorgen.be/foto/2012/01/03/optocht-voor-muffinman

1984: A Brave New Land of the Free!

Enkele jaren geleden geschreven maar nog steeds erg actueel... alas! Zolang iedereen passief blijft verder leven, zal er niets ten goede veranderen in deze maatschappij. Dan zijn we een kudde schapen die braaf naar de stal wordt geleid, of een troep varkens klaar voor het slachthuis. Tijd dat de schapen wakker worden en als wolven hun herders te lijf gaan. Keep the fire ablaze!

LAND OF THE FREE 
So tell me are you filled with glee
When you consider how society
Has evolved into this nightmare
But are you even aware
That this is all because of thee
You and your passivity

It’s not easy to think something through
When leaders tell you what to do
You tend to stand up and do as they say
Your beloved high society considers astray
Anyone who might think it wrong
To suggest that the other doesn’t belong
In here and has to be considered antisocial
Rationality prevails, let’s do away with the emotional
In this modern society, so proper and pure
Shallow sheep wait for the dissidents to cure

Equality, how disastrous a notion
When it casts out freedom and emotion
How dull and insincere an idea indeed
When it’s all the same dreary people you meet
No ingenuity, all is similar and grey
Originality smothers in the do-what-they-say

Have you seen Thomas lately?
It’s been ages since I saw
This brave and unique genius
Is he finally done in by the law?
How cruel a fate would that be
He fought for his ideal
He didn’t mean any harm to you
He failed in his ordeal
It wasn’t ever meant to be
The pressure was too strong
But did he ever try to flee
The place where he belongs?
He’d rather die – he said to me
And so, it seems, he did
And now, in the name of liberty
All candles must be lit
Goodbye, defender of our cause
Your life was hard and tough
They won’t control us much longer now
Farewell, martyr of forbidden love!

vrijdag 30 december 2011

Jaaroverzicht: Mijn 2011

Januari

7 januari: AB op Voorronde Music Match in De Moeve in Lier, samen met onder andere The Minority Print en Generation. We eindigden tweedes op deze voorronde...

22 januari: Mauroworld in Trix. Een hele avond enkele van de honderden muzikale projectjes die Mauro Pawlowski heeft. Indrukwekkende afsluiter was "I Am Somnabula", toch één van de betere nummers die hij ooit heeft gemaakt. Zou er dit jaar een nieuwe editie komen?

27 januari: Op de Gedichtendag heb ik nog geen werk gevonden en dus schrijf ik enkele AB-limericks, ga ik naar een lezing van aanstormend talent Y.M. Dangre in Permeke en een voordracht van Sylvie Marie en Mark Boog op het Conscienceplein. 's Avonds is het de januari-editie van TrixTrax, een event dat ik nu mee organiseer.

Februari

1 februari: Serdar, een Turkse couchsurfer, komt bij mij crashen. Ik laat hem Antwerpen zien.

2 februari: Ik laat Serdar Gent zien. 's Avonds treedt The Airborne Toxic Event op in Trix.

4 februari: Ik vertrek met mijn vader en zijn familie voor een weekendje naar de Ardennen: Sart, Stavelot en Spa. We verblijven in het oude station van Sart-Les-Spa.

10 februari: Vertrek naar Malta, reisje van vier dagen.

19 februari: AB neemt hun vijfde studioalbum op, "U Mag de Bruid Nu Kussen", met onder andere dit politieke protestlied:

Maart

1 maart: Mijn eerste werkdag.

2 maart: AB gaat speeddaten op 't Kiel, om zo geïnteresseerden te ontmoeten voor ons geschift Kraak het Cultuurhuis project.

3 maart: Heel sterk optreden van het geniale duo Former Ghosts, in Kavka.

16 maart: Interpol speelt het dak van de Lotto Arena eraf. Prachtig optreden, met vooral kippenvel tijdens "Lights".

30 maart: De eerste van vele repetitieavonden van AB en Vitalski in Permeke. Ons stuk ging over klaag- en seksberen, maar ook over krokodillen die graag het sanitair gebruiken, met alle gevolgen vandien.


April

9 april: Weergaloos optreden van het onbekende en compleet onderschatte Jeniferever in het jeugdhuis van Berchem.

20 april: Bekendmaking van de winnaars van Write Now!, de leeswedstrijd waar ik dit jaar voor het laatst aan meedeed. Ik was niet bij de winnaars, maar dat is wellicht niet zo verwonderlijk met een kortverhaal als deze: http://gertvanlerberghe.blogspot.com/2011/06/de-ingebeelde-verteller.html

Mei

7 mei: The Selecter geeft een zeer straf optreden op Mano Mundo, en voor het eerst hebben we het echte festivalgevoel, iets dat we in de eigenlijke zomer dan weer min of meer verliezen.

8 mei: Dagje Parijs.

17 mei: Steak Number Eight speelt de nieuwe locatie van Het Depot plat.

20 mei: Kraak het Cultuurhuis!

21 mei: Het echte zomergevoel op Sjwilie Rock in het park van Hoboken. Met vooral een zotte rockshow van Diablo Blvd!

24 mei: The Boxer Rebellion geeft een intiem concert in Kavka.

31 mei: Ik ga naar de try-out van Een Toneelstuk Over Alles, met Vitalski en Johan Petit. Hilarische show!

Juni

10 juni: Vertrek naar Bratislava. Op vier dagen tijd zal ik Wenen, Győr en Bratislava bezoeken. Erg leuke couchsurfervaring ook!

15 juni: Een Toneelstuk Over Alles, bis.

22 juni: Protest tegen Saint-Tropez-aan-de-Schelde: http://gertvanlerberghe.blogspot.com/2011/06/saint-tropez-aan-de-schelde-ofwel.html

25 juni: Dagje in het druilerige Amsterdam.

27 juni: Barbecue voor de vrijwilligers en andere medewerkers van Trix.

Juli

3 juli: Dagje Rock Werchter. Iron Maiden stond er weer!

8 juli: Weekendje aan de Belgische en Nederlandse kust.

15 juli: Dagje en nachtje Dour, met als hoogtepunten Mogwai, Pulp en Klaxons.

16 juli: Mijn eerste keer Rock Herk, dat werd trouwens hoog tijd. Verpletterende shows van A Place to Bury Strangers, Blood Red Shoes, Errors en Swans.

21 juli: Dagje Parijs.

Augustus

6 augustus: Weekendje naar het Middenrijndal in Duitsland. Prachtige streek met ontzettend veel middeleeuwse kasteelruïnes. En de Lorelei natuurlijk!

12 augustus: Twee dagen Linkerwoofer, het grootste gratis festival van Antwerpen.

14 augustus: Hartverwarmend optreden van Midlake in het OLT Rivierenhof.

20 augustus: Twee dagen Maanrock. Vooral onder de indruk van The Neon Judgement, die op de IJzerenleen jong en oud wist te overtuigen.

24 augustus: Preselectie van De Canvascrack op de VRT. Ik word helaas niet geselecteerd.

31 augustus: The Rapture in Trix.

September

2 september: Vertrek naar Stockholm, voor vier dagen. Zonnig weer, het is weer even wennen.

10 september: Blitzoptredens van Psycho 44 en Kapitan Korsakov op Antwerp Open Air. Geen druppel regen gevoeld, maar toch de hele avond een dreigend flitsende hemel. Spectaculair!

15 september: Een geslaagde editie van TrixTrax-Fest, vooral dankzij Yuko.

17 september: Ratrock in de gietende regen. Pneu gaf een geschift optreden, en de Misfits speelden horrorpunk op z'n best.

18 september: Nogmaals Yuko, deze keer in de Bibi Bar, waar ik deze zomer ontzettend goede optredens heb gezien. Maar dit was zonder twijfel het beste!

24 september: Here We Are Now Entertain Us in Trix herdenkt het 20-jarig bestaan van de klassieker 'Nevermind' van Nirvana. En hoe! Coverband Nier Van A maakt Trix met de grond gelijk. We partied like it was 1991.

25 september: Dagje Keulen.

Oktober

17 oktober: Figuratie in Bart De Pauw's 'Quiz Me Quick', en 's avonds een reünieoptreden van New Order!

21 oktober: 'Vroeg' Halloween-feestje in het Radisson Hotel te Antwerpen.

30 oktober: Derde editie van Sinner's Day. Vooral The Mission, Patti Smith, The Cult en Front 242 gaven erg straffe en voor veel mensen nostalgische optredens.

November

15 november: Girls in Trix.

19 november: Ik breng m'n monoloog op Het Bal van de Nachtburgemeester in de kunstkapel in Aarschot, samen met Stijn Vranken, Flexy Lexy, Irène Vervliet, Vitalski... Met z'n drieën, onder 'Artisanale Bezem', komt het toch een pak beter over, maar het was toch een leuke avond!

20 november: Slotfeest Antwerpen Europese Jongerenhoofdstad.

26 november: Opnames vierde EP Copro vs VRV: 'ePEE'.

27 november: Dagje Keulen en Düsseldorf.

December

3 december: Ik verhuis eindelijk naar mijn nieuwe appartement. About bloody time. 's Avonds The Right to Make Noise, met Psycho 44.

7 december: Try-out van 'Overleef Je Partner' in Novonov. Vitalski, samen met Veerle Malschaert, op zijn best.

8 december: The Horrors geven een zeer sterk optreden in de AB.

16 december: Een zege voor dEUS in de Lotto Arena. Een concert dat weer op en top... dEUS was!

17 december: Mijn eerste ontmoeting met Occupy Antwerp.

19 december: Actie tijdens de gemeenteraad in het Antwerpse stadhuis. Confrontatie met Patrick Janssens, die de boel probeert te omzeilen. Er worden zes mensen gearresteerd.

21 december: Music For Life heeft een straffe naam: Smith & Burrows en hun kerstliedjes. Dag erna Daan.

donderdag 29 december 2011

Enjoy the Choir Invisible

Enkele absurde teksten die ik in de loop van de jaren heb geschreven. Enjoy...


DEUTERONOMY
Quite an awful lot of time ago
I was walking in Memphis
And all of a sudden I asked myself:
“What if the sky would fall
Right in front of me
It would be quite an absurd spectacle”

So I hopped on a roof and took a better look at the windowpane
As happens so often, I couldn’t figure it out
It took me seven cigarettes to even start writing this bloody book
Anyway, I smelled something funny and wondered what it was
I looked down and my feet were melting
But that wasn’t what slightly disturbed me
It was the fact that there was no watch hanging in the sky
Telling me what time it was
And I yelled to God:
“Goddammit, Lord, what time is it?”
And the good Lord answered:
“It is time to drive to Sodom
And burn the damn city to the ground!”

And so there I was
Witnessing the perfect marriage of urge and temperance
It was not only rock’n’roll that convinced me to blow his brains out
There was also a slight mention of Mr Isaac Wilkes
But he was nowhere to be found though

So what was there left to do except gazing up at the sun
And screaming at the top of my voice
For one last time:
“My dear Lord!”
And the Lord answered:
“What is it, you silly man?”
And I answered his question
Because, well, it’s God, you know
When God asks you a question, you answer
Not like it’s a rule or anything, but well
That’s how it’s done in Memphis
City of Disturbance and Mismatch
And I gave the Lord the finger
And whispered:
“You ain’t nothing but a hound dog”
And that was when all ended
All went black and murky

And that was when I knew the one and only truth
That, whatever you do, you should never trust a philatelist


OH CARL
Carl, when you reached out to the dark sky
On a hot evening in July
The madness of it
Think of it, Carl
The utter madness of someone stretching out his arms
To the vast void above him
What is there but emptiness?

You’ve always been a dreamer, Carl
You’ve always wanted to aim for the unattainable
And yet, in some way or another, reach it
The end always justified the means to you, Carl
But I still don’t know what meaning to give to your end

It happened so suddenly, Carl
It happened and that was that
What were you thinking the moment that car ran you over?
Or did you only feel?
And what was it you felt?
Pain?
I bet it was pain, Carl
I bet it was pain taking hold of your goddamn body and soul
Pain invading your feet and fingers
Pain everywhere, Carl
It was pain
But only for a few seconds, wasn’t it?
Only for a few seconds, if that
You didn’t realise it to the fullest, did you, Carl?
You didn’t, because the moment you only started realising what the bloody fuck was happening to you, Carl, you died
You died
That must have been the last thing you did, Carl
Dying
People took you away in a fucking ambulance
But it was too late, Carl
It was too late
People tried to reanimate you, Carl
Didn’t they notice the madness of that?
The madness of trying to save the life of a madman
I think I need to lie down for a moment
People dug your grave, Carl
People dug it and put you in it, and that’s were you are now
Six feet under my sweaty, somewhat smelly feet
Rest in peace, you madman!
And say hello to the angels, or to the devils, or to the maggots, or whoever your company is
I hope you won’t bore them to death with your stamp collection, Carl
I hope you won’t, but I still buried you with it, you know
I still buried you with it, because I didn’t want anyone to lay eyes on them stamps ever again
Call me a sentimentalist, Carl
Call me a motherfucker, I don’t care
The main thing is that you’re dead now
And I’m very sad
I’m very sad because I wanted to drive you to that restaurant, Carl
On Friday nights there’s a waitress all dressed in red
Her boss has given up complaining about it
He used to say that in this restaurant, Lucy, in this restaurant, waitresses wear white blouses
But you know how Maggie is, Carl
No, you don’t
I’m hungry, Carl!
I’m hungry and yet I haven’t got a sandwich with me
Do they serve spaghetti in the pub near the graveyard?
I guess they do
Oh, I’m such a madman, Carl
I’m a madman, because I’m here with you
I could urinate on your grave, brother
I could do that, but I won’t
I’m going now
You know
Check whether my clothes are dry
I’m yearning for the day, Carl!
Daylight doesn’t remind me of death
It’s something we both share, Carl
It’s something you and I have in common
It’s something we both must get along with
Before it will do us in
Goodbye, Carl
The best possible friend in the world
Tamer of chaos and yet so much part of what is called
Chaos
Goodnight
And may the worms have mercy on your corpse


K-K-KATE 

Sweet dreams, Kate
Make sure the crocodiles won’t put their dagger-shaped teeth in that well-formed rear of yours
What would the vicar think
When he notices these ghastly wounds on your bottom
As soon as he checks upon them?
I’m sure he would be angry
I’m sure he would not like the sight of it
But there wouldn’t be anything left for him to do
Except to accept the bloody fact that stares him right in the eye
He could moan about it
Moan like he’s never moaned before
But, hell, what’s the use?
Would you have moaned the moment the reptile took a bite?
I bet you wouldn’t
Or perhaps, in your sleep
Because it would only be a dream

Still, be careful
Crocodiles do like to bite young women’s backsides
Especially when they’re topped with marmalade
Do you like to spread marmalade on some parts of your body, Kate?
I would strongly advise against such a foolish game, my love
It would only attract these foul and, in my opinion, dangerous creatures
And, according to an old Chinese saying, the deliberate luring of crocodiles with marmalade can cause severe damage on your arse, be it smooth or rough
That is just the way things go in dream worlds
Things tend to get out of control
But don’t you worry about that, my love
Any minute now, your eyes will close and your mind will wander away
Away from a way too harsh reality
Into a world of oblivion and redemption
Where chaos is nowhere to be found and yet so present and threatening as an ichneumon wasp
But what the hell
Let it go
Sometimes you just have to let things go
And they will grow back on
As if…
Kate, I am raving like a madman
Please someone stop this incessant shower of painstakingly eloquent words
Each one of them as a holy message of truth, and yet so full of nonsense
But what can I do?
After two tangerines and a bit of milk, I tend to start…
But let us not pry too much into my private affairs
The thing is that you will sleep soundly and I will have done a good job

Kate, Kate, Kate, must I end my veracious, and, quite frankly, voracious sermon like this??
The years seem to be proceeding at a much brisker pace
And all of a sudden I realize that soon I will have to go to sleep as well
Not because I am tired
How much more tired can you get when you are weary of life and death?
The undesirability of converting fragments to a more unified body of measurement will soon to be taken as a sign of how juxtaposed fortuities are to be broken down and dissolved so that the bulk of materialized suspicion would be the catalyst of a whole new generation of freemasons
The mere thought of this both terrible and sublime process is what drives me insane, my darling
Therefore, goodnight, dear Kate
It is, after all, rather late


SHOULDN’T THIS BE SOMETHING TO CRY ABOUT?

As I’m driving on the highway
I notice that something is not right
There are too many colours
And too many lights
I dive into the tarmac
I take a swim in the concrete
I wonder as I wander
I meet a lot of meat

What has happened to the world today?
I don’t recognize a thing
Trees didn’t use to grow so tall
Queens didn’t use to be king

So I tried to walk away from it all
Took a shit on the hard shoulder
Fled away into the reddish mountains
And took an awful lot of drugs


INVISIBLE LIKE FUCK

And what could incest possibly mean
When its raw result is fuelled with love and caring
The odd man out is rooted out
And while it hurts you every minute
It can’t help you stop thinking that finally
It’s the two of you
It has always been the two of you
And now nobody will stand in your way

This loss has turned her into a wreck
The mascara of death
She as the female version of you
Yet still you lay her to rest
And eat her forbidden fruit


NEVER SURVIVE

How can you expect the air to smell nice when the world is full of shit
How can you expect a person to be good when mankind is evil
How can you have faith in a religion designed to kill
How can you hope for a better future with such a paralyzing past
How can you survive

maandag 26 december 2011

Kaalslag De Keyserlei


Aan iedereen die het anders wou en die zich tegen de uitspraak heeft verzet
Op welke manier dan ook
Bedankt!
Jammer dat het niets heeft uitgehaald
We zullen dit verzet niet vergeten
We zullen deze schande ook niet vergeten

"Ik denk dat iedereen in de toekomst gelukkig gaat zijn met de heraanleg van de De Keyserlei."
Ook als er, zoals u nu van plan bent, géén bomen meer komen, Ludo Van Campenhout? Wilt u zo stapsgewijs uw gelijk halen in de hoop dat Antwerpen uw vorige valse beloftes en geruststellingen vergeet? In de hoop dat, hoe vaker u herhaalt dat de bomen dood waren (acht (8!) keer in dat korte interview!), hoe meer wij dat gaan geloven?

2011

De Arabische wereld ontwaakte en kwam in opstand
Het begon met Bouazizi, die stak zichzelf in brand
Occupy Wallstreet, die gingen wereldwijd
En Stubru verzamelde geld tegen ’t vliegend schijt
Egypte maakte schoon schip met hun moordenaar Moebarak
Maar toen kwam het leger en die mepte iedereen in de prak
We kregen een regering, maar is het zo ook beter?
De aarde werd alsmaar vuiler, maar ook alsmaar heter
In Oslo werd er geschoten, in Luik gooide men granaten
En van Osama Bin Laden werd niet veel heel gelaten
Basta bande de belspelletjes en gaf de vinger aan SABAM
Tsunami’s en een kernramp maakten een puinhoop van Japan
Dexia ging overkop en wij moeten het bekopen
En Il Cavalieri wist zijn processen handig te ontlopen
De Hoge Venen en de Kalmthoutse Heide vatten vuur
Moammar al-Qadhafi maakte zijn volk het leven zuur
Dan had je nog Strauss-Kahn, de man die nam zonder te vragen
Terwijl stakers bleven staken en klagers bleven klagen
Griekenland stortte de afgrond in en sleepte iedereen mee
En na een schandaal belandde The News of the World in de plee
Steve Jobs en Václav Havel, die verdwenen van het toneel
En hevige rellen werden in Londen weer erg actueel
In tien minuten veranderde Pukkelpop in een natte hel
En Ronald Janssen mag wat gaan bezinnen in zijn cel
De Muur verdween, evenals de lindes op de De Keyserlei
En van de dood van hun dictator werd Noord-Korea niet echt blij