zaterdag 27 december 2014

Lorry

Graaf mij op
Als fossielen onder het stof;
Verorber mij en

Braak mij uit,
Een waterval van stukjes huid;
Of verteer mij als een scampi

In een saus van maagsap, wasabi.
Versnijd mij, hak mij fijn,
Julienne en in mootjes.

Leer mij mores,
Boei mij uitermate
En zelfs in die mate

Dat ik geen spier meer kan verrekken,
Ook al wil ik vertrekken,
Liefst niet met de noorderzon

Maar zuidwaarts en huiswaarts.
In een lorry naar de horizon
Zeg ik geen sorry,

Mijn blik gespijkerd op de
Voorruit, steeds vooruit.
Er is geen gisteren, slechts morgen.

Verloeder mij,
Laat mij langzaam eroderen;
Verloochen mij

Als geen haan het tij kan keren.
Uitstel van executie,
Maar geen hond die ernaar blaft.

Waar zijn de ruzies?
Waar blijft het Pavloviaans ambras?
Rijd rondjes in mij

Tot je steeds weer bij de start;
Verdwaal in mij
Bij je zoektocht naar mijn hart.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen